De oppervlakteactieve stof blijft in principe onveranderd tijdens het reactieproces en kan worden hergebruikt

2020-12-20 19:40:20

De oppervlakteactieve stof blijft in principe onveranderd tijdens het reactieproces en kan worden hergebruikt. En de dosering is erg klein, maar hoe klein passend is, moet nog steeds experimenteel worden bepaald op basis van verschillende omstandigheden. Bij de productie van poly(2,5-dibutyloxy-p-fenylacetyleen) neemt bijvoorbeeld de opbrengst aan het product eerst toe en neemt vervolgens af met de toename van de hoeveelheid actief middel. Dit komt omdat het actieve monomeer dat in de waterfase wordt gevormd, wordt overgebracht naar de organische fase dankzij de werking van PTC om deel te nemen aan de polymerisatie. Daarom neemt de initiële opbrengst toe met de toename van de PTC-dosering. Wanneer de hoeveelheid PTC een bepaalde limiet overschrijdt, neemt de concentratie van het systeem toe en is deze zeer viskeus, wat niet bevorderlijk is voor de monomeeroverdrachtsreactie, wat resulteert in een afname van de polymerisatieopbrengst.

Het type en de structuur van oppervlakteactieve stoffen hebben ook grote invloed op de reactieresultaten. Voor de reactie van dibutyloxy met fenylacetyleen is de opbrengst aan broomzout als PTC bijvoorbeeld hoger, en is quaternair butylammoniumzout beter dan quaternair methylammoniumzout. Benzyltriethylammoniumchloride heeft bijvoorbeeld een beter katalytisch effect dan tetramethylammoniumchloride, omdat fenyl één methyl vervangt in tetramethylammoniumchloride, en het katalytische effect ervan is gelijkwaardig aan dat van tetramethylammoniumbromide.

De rol van oppervlakteactieve stoffen in verschillende elektrochemische aspecten doet mensen zich afvragen of de huidige efficiëntie en conversie verbeterd kunnen worden door oppervlakteactieve stoffen toe te voegen aan directe elektrosynthese. Het is bewezen dat het haalbaar is in sommige systemen, zoals de elektrolytische reductie van oxaalzuur, de elektroreductie van acrylonitril tot adiponitril en de elektroreductie van p-nitrobifenylbenzeen uit acrylonitril.

Uit het experiment bleek echter ook dat niet alle oppervlakteactieve stoffen een positief effect hebben op de reactie, zoals: - De resultaten van anodische hydrogenering van aminonitril toonden aan dat actief tetraethyl-p-tolueensulfonzuuramine en tetrabutylammoniumbromide de overdracht van cyanogeenionen tussen twee fasen zouden kunnen bevorderen en de opbrengst zouden kunnen verhogen; de toevoeging van lithiumperchloraat kon de geleidbaarheid van de oplossing verhogen, maar had geen significant effect op de opbrengst en selectiviteit van de reactie; na het toevoegen van tetrabutylammoniumjodide was het oxidatiepotentieel van jodiumion laag. Het grootste deel van de stroom wordt echter verbruikt bij de oxidatie van jodide, omdat de opbrengst van de reactie laag is. De toevoeging van lithiumperchloraatpolyethyleenglycol (400) en dertien-alkylsulfonaat kan de opbrengst verminderen, omdat de viscositeit van polyethyleenglycol groot is en natriumalkylsulfonaat een groot aantal bellen zal veroorzaken, wat niet bevorderlijk is voor massaoverdracht. Daarom kan alleen maar worden gezegd dat het toevoegen van geschikte oppervlakteactieve stoffen aan het elektrochemische reactiesysteem gunstig is voor het verbeteren van de opbrengst en selectiviteit van de reactie.