Oppervlakteactieve stoffen hebben speciale adsorptie-eigenschappen en kunnen de oppervlaktespanning van oplosmiddelen aanzienlijk verminderen

2020-12-23 00:44:48

Oppervlakteactieve stoffen zijn amfifiele stoffen die de oppervlaktespanning van oplosmiddelen aanzienlijk kunnen verminderen en speciale adsorptie-eigenschappen hebben. Het heeft sterke adsorptieprestaties en een reeks eigenschappen zoals emulgering, smering, penetratie, dispersie, oplosbaarheid, schuimvorming, ontschuiming en wassen. Het is een belangrijk chemisch additief in de ontwikkeling van alle lagen van de bevolking. De voordelen zijn een kleine consumptie en een grote oogst.

Asfaltverharding is het belangrijkste type wegdek in China, en het instorten van scheuren is de belangrijkste ziekte van asfaltverharding. Naarmate de gebruiksduur toeneemt, zal de bestrating verschillende graden van instortingsscheuren vertonen. De belangrijkste reden voor dit soort ziekten kan zijn dat de compactheid van de ondergrond en de bestrating onvoldoende is of dat het mengsel niet uniform is. Natuurlijk is asfaltveroudering ook een belangrijke reden voor het ontstaan ​​van scheuren in asfaltverhardingen.

Spoorspoor is een soort stripgroef die ontstaat door de herhaalde actie van de voertuigbelasting, wat een van de bijzondere schadeverschijnselen is van asfaltverharding. Over het algemeen zijn er drie soorten spoorvorming: structurele spoorvorming, liquiditeitsspoorvorming en spoorvorming veroorzaakt door verdichting van asfalt in de bouw.

Wanneer het voertuig lange tijd over het trottoir rolt, verschijnen er enkele hobbels op het oppervlak van het trottoir. Gecombineerd met de waterschade is het moeilijk voor het water om te blijven infiltreren nadat het de laag van het wegdek is binnengedrongen. Het water wordt ondergedompeld in het grensvlak tussen het aggregaat en het asfalt, waardoor de hechting tussen het aggregaat en het asfalt wordt verminderd. Onder de herhaalde belasting van voertuigen verhoogt het extruderen en kneden van banden op het trottoir de stripsnelheid van aggregaat en asfalt, waardoor het asfaltverhardingsoppervlak begint te vervormen en te beschadigen, wat ongemak voor de passerende voertuigen met zich meebrengt. Daarnaast is de sterkte en stabiliteit van de ondergrond ook de basisvoorwaarde om de sterkte en stabiliteit van bestrating te garanderen.

Los is te wijten aan het verlies van aggregaatdeeltjes in de oppervlaktelaag van asfaltbeton en het verlies van hechting tussen aggregaatdeeltjes en asfalt, wat resulteert in afbladderen, afbladderen en kleine gaatjes van het oppervlak. De belangrijkste redenen voor de losheid zijn: een grote hoeveelheid stof omhult de aggregaatdeeltjes, waardoor de cohesie tussen de aggregaatdeeltjes en de asfaltfilm afneemt; de slijtage van de asfaltfilm op het wegdek zorgt ervoor dat de aggregaatdeeltjes eraf vallen; met de veroudering van het asfalt wordt de samenhang tussen het asfalt en het aggregaat verzwakt en zal ook de losheid optreden.

Als in de wegenbouw gebruik wordt gemaakt van heattracing-asfalt, wordt het asfalt doorgaans verwarmd tot boven de 140 ℃ en na transport opnieuw verwarmd. Als de bouw door een storing of ongeval wordt stilgelegd, moet het asfalt worden verwarmd en warm gehouden. Zelfs het gebruikte zand en grind moet worden gedroogd en verwarmd tot 160 ℃. Daarom is de temperatuur op de bouwplaats erg hoog en is het voor het personeel erg moeilijk om brand- en brandgevaar te vermijden wanneer ze in een rokerige omgeving werken. Veiligheidsrisico's, vooral asfalt- en zandsteenmaterialen, stoten tijdens het verwarmen en drogen een grote hoeveelheid giftig afvalgas en stof uit, wat de gezondheid van het bouwpersoneel ernstig aantast.