Welke fysiologische veranderingen zullen oppervlakteactieve stoffen bij planten veroorzaken?

2020-08-06 23:50:34

Het gebruik van alleen oppervlakteactieve stoffen heeft weinig schade. Er zijn twee redenen voor de schade aan gewassen veroorzaakt door oppervlakteactieve stoffen in pesticiden. De ene is dat oppervlakteactieve stoffen de oplosbaarheid van medicijnen vergroten, en de andere is het effect van oppervlakteactieve stoffen op gewassen. Na het sproeien van het ontstaan ​​van chemische hybride agentia met tarwe, is er bijvoorbeeld een brandend fenomeen op de laatste twee bladeren van planten.

De chemische structuurfactoren van oppervlakteactieve stoffen die de schade aan gewassen beïnvloeden, zijn onder meer het ionogene type, de lengte van de alkaanketen van de lipofiele groep, het alkyltype (rechte of vertakte keten), het hydrofiele basistype, het extra molecuulgetal van ethyleenoxide, enz. ② Als fysische eigenschap moet rekening worden gehouden met de relatie tussen de kritische micelconcentratie, de contacthoek, de oppervlaktespanning en de bevochtigbaarheid van de bladeren. ③ De resultaten toonden aan dat het kationische actieve middel gemakkelijk schade door pesticiden veroorzaakte, en dat de volgorde van de schade anionisch en niet-ionisch was, en dat de lange keten van de alkaanketen c8-12 was. ④ Vertakte ketens zijn schadelijker dan rechte ketens en hydrofiele groepen (Ca+, K+, Na+, NH4+) hebben weinig effect. ⑤ Hoe hoger het molecuulgetal van niet-ionische oppervlakteactieve stoffen van ethyleenoxide, hoe kleiner de schade.

Oppervlakteactieve stoffen kunnen echter de volgende fysiologische veranderingen in planten veroorzaken: veranderingen in de membraanpermeabiliteit, protoplasten stoppen met stromen en scheiden zich af, de fotosynthese wordt geremd en er treden subtiele structurele veranderingen op. Daarom kunnen niet alle oppervlakteactieve stoffen in pesticiden worden gebruikt. De oppervlakteactieve stof voor pesticiden moet worden geselecteerd op basis van de eigenschappen van het oorspronkelijke medicijn, en de invloed ervan op het doel moet in overweging worden genomen.

Voor de meeste pesticiden kunnen alleen formuleringen worden gebruikt die tot geschikte formuleringen zijn verwerkt. Onder de situatie van een steeds sterker bewustzijn van milieubescherming ontwikkelen pesticideformuleringen zich in de richting van op water gebaseerde, korrelige, langzame afgifte, multifunctioneel en arbeidsbesparend. Oppervlakteactieve stoffen spelen een belangrijke rol bij de ontwikkeling van een succesvolle pesticideformulering, voornamelijk bij het bevochtigen, dispergeren, emulgeren, oplosbaar maken enzovoort. Momenteel worden anionische en niet-ionische oppervlakteactieve stoffen vooral in pesticiden gebruikt.

Omdat allerlei oppervlakteactieve stoffen hun eigen voor- en nadelen hebben, is het lastig om je aan te passen aan de verwerkingsbehoeften van allerlei soorten pesticiden. Daarom zijn de meeste commerciële producten, zoals emulgatoren, van het gemengde type, inclusief het mengen tussen anionische en niet-ionische typen, en ook het mengen tussen niet-ionische typen.