Het oppervlakteactieve molecuul bestaat uit twee delen met verschillende eigenschappen

2020-12-06 19:18:32

Het coagulerende effect van oppervlakteactieve stoffen houdt verband met het type en de dosering van de oppervlakteactieve stof, de mate van watervervuiling, de pH-waarde en andere factoren. De dosering van de oppervlakteactieve stof is erg belangrijk voor het stollingseffect wanneer andere omstandigheden onveranderd blijven. De verspreiding en condensatie van vaste deeltjes in water zijn een paar tegenstrijdigheden. Voor oppervlakteactieve stoffen hebben ze vanwege de kenmerken van hun moleculaire structuur zowel dispergerende als condenserende effecten. Over het algemeen kan het toevoegen van een kleine hoeveelheid oppervlakteactieve stof, wanneer de dichtheid van vaste deeltjes in water groot is, een rol spelen bij de coagulatie. Als de dichtheid van de vaste deeltjes een bepaalde hoeveelheid overschrijdt, kan deze niet agglomereren maar dispergeren.

Oppervlakteactieve moleculen zijn samengesteld uit twee afzonderlijke componenten (zoals weergegeven in figuur 1): de ene is een oleofiele groep (ook bekend als een hydrofobe groep) die compatibel is met olie, en de andere is een hydrofiele groep (ook bekend als een oleofobe groep) die compatibel is met water. Dit structurele kenmerk van oppervlakteactieve stof maakt het oplosbaar in water, de hydrofiele groep wordt aangetrokken door watermoleculen, terwijl de lipofiele groep wordt afgestoten door watermoleculen. Om deze onstabiele toestand te overwinnen, bezet u alleen het oppervlak van het vloeistofoppervlak, breidt u de lipofiele groep uit naar het weer, de hydrofiele groep in het water.

In de productiepraktijk op lange termijn is gebleken dat de oplossing van sommige stoffen de oppervlakte-eigenschappen van het oplosmiddel zelfs bij een kleine concentratie sterk kan veranderen, en het geschikt kan maken voor bepaalde productie-eisen, zoals het verminderen van de oppervlaktespanning of grensvlakspanning van het oplosmiddel, het vergroten van de bevochtigings-, was-, emulgerende en schuimende eigenschappen. In het dagelijks leven is zeep een van deze stoffen. Opvallend aan stoffen als zeep is dat de oppervlaktespanning van water sterk verlaagd kan worden door een kleine hoeveelheid aan water toe te voegen.

Tot op zekere hoogte kunnen oppervlakteactieve stoffen nano-ZnO met een bepaalde morfologie bereiden. Zn (CH3COO) 2 · 2H2O en (COOH) 2 · 2H2O werden gebruikt als grondstoffen en ethyleendiamine als oppervlakteactieve stof. Zonder ethyleendiamine zijn de meeste ZnO-nanodeeltjes bolvormig of bijna bolvormig, met kleine afmetingen en uniforme verdeling. De gemiddelde diameter is ongeveer 30 nm, en er zijn geen naaldachtige, staafvormige en korte kolomachtige ZnO-deeltjes; als ethyleendiamine in hetzelfde reactiesysteem wordt toegevoegd, worden de staafvormige nano-ZnO-deeltjes verkregen. Wu Qingsheng en anderen vonden een soortgelijk fenomeen ook bij de bereiding van PbCl2-nanodraden.