De toepassing van alkylglycosiden bij de behandeling van industrieel afval is haalbaar

2021-12-02 22:30:18

Glyfosaat zelf is een pesticide met een lage toxiciteit, dat snel volledig biologisch afbreekbaar zal zijn in de natuurlijke omgeving nadat het door de bodem is opgenomen. Het huidige onderzoek is van mening dat het het milieu niet schaadt. Vetaminen zijn echter zeer giftig voor in het water levende vissen en zoogdieren en moeilijk biologisch afbreekbaar, waardoor de veiligheid ervan steeds meer in twijfel wordt getrokken. 

Oppervlakteactieve stoffen die alkylfenolen en vertakte benzeen bevatten, hebben ook een zeker synergetisch effect op glyfosaatpesticiden en worden vaak als synergisten gebruikt. Recente onderzoeken hebben echter aangetoond dat deze verbindingen zeer langzaam worden afgebroken en dat de afgebroken alkylfenolen en vetaminen giftiger en potentieel schadelijker zijn voor het milieu. Daarom proberen landen over de hele wereld nieuwe additieven te ontwikkelen die deze kunnen vervangen. Het is duidelijk dat de Groene oppervlakteactieve stoffen die van planten afkomstig zijn, milieuvriendelijk zijn, een lage aquatische toxiciteit hebben, gemakkelijk biologisch afbreekbaar zijn en niet giftig zijn voor gewassen, steeds meer aandacht van onderzoekers trekken.

Gezien de ontwikkelingstrend van afvalverwerkingstechnologie, milieubeoordeling, kosteneffectiviteit en andere veelomvattende factoren, is de toepassing van biosurfactant alkylglycosiden bij de behandeling van industrieel afval haalbaar.

(1) Het advertentieproces wordt beschouwd als een veelbelovende afvalverwerkingstechnologie. De toepassing ervan wordt echter beperkt door het oplossen en hydrolyse ervan. De bovenstaande resultaten laten zien dat oppervlakteactieve stof APG kan worden toegepast bij waterzuivering, voedsel- en landbouwafvalverwerking, en een belangrijke rol speelt. Daarom is het theoretisch haalbaar om APG toe te passen op industriële behandelingstechnologie (Fig. 2).

(2) De advertentiemethode wordt op grote schaal gebruikt in ontwikkelde landen zoals Europa, Japan en de Verenigde Staten. De Chinese advertentietechnologie staat nog in de kinderschoenen. Hoewel er momenteel geen reclamefabriek bestaat voor de grootschalige behandeling van voedselafval, worden er ongeveer twintig projecten gepland en uitgevoerd die te maken hebben met fermentatie- en anaerobe technologieën zoals MSW en FW, wat de basis heeft gelegd voor APG om zich op het gebied van afvalverwerking te begeven.

(3) Vanuit het perspectief van milieubescherming kunnen alkylglycosiden, wanneer ze in de natuur terechtkomen, binnen ongeveer een week door micro-organismen volledig worden afgebroken tot CO2 en H2O. Ze zijn niet giftig en onschadelijk voor het milieu.

(4) Ma en Zhang zijn van mening dat de kosten van biosurfactanten 3 tot 4 keer hoger zijn dan die van chemisch gesynthetiseerde oppervlakteactieve stoffen, wat de toepassing ervan beperkt. Na meer dan tien jaar ontwikkeling hebben technologische verbeteringen en de toepassing van nieuwe technologieën de productiekosten echter verlaagd. Op het gebied van de dagelijkse chemie is de meest gebruikte chemische synthetische oppervlakteactieve stof vetalcoholether-natriumsulfaat (AES). Momenteel bedraagt ​​de marktprijs 8000 ~ 9000rmb / T, terwijl de nieuwe oppervlakteactieve stof alkylglycoside gebruik maakt van meer geavanceerde eenstapstechnologie. De marktprijs van industriële APG bedraagt ​​ongeveer 10.000 RMB/T, en de kloof is zeer klein. Qua kosten is het volkomen haalbaar om chemische oppervlakteactieve stoffen te vervangen. De auteur vermeldde in eerdere artikelen dat China de afgelopen jaren achtereenvolgens verschillende APG-productielijnen heeft opgezet, waarbij de productiecapaciteit en concurrentie toenemen. Het is dringend noodzakelijk om nieuwe toepassingsgebieden te vinden. Gezien de productiecapaciteit kan daarom in de toekomst aan de vraag naar oppervlakteactieve stoffen voor afvalverwerking worden voldaan. Ook de HTC-methode is een afvalverwerkingsmethode met een groot ontwikkelingspotentieel. Het is een hydrothermisch carbonisatieproces. Alkylglycosiden kunnen als oppervlakteactieve stoffen de oplossing en hydrolyse van organisch materiaal in afval verhogen en hydrothermische carbonisatie bevorderen. Daarom is het ook mogelijk om het toe te passen in de HTC-methode.