Oppervlakteactieve stoffen hebben verschillende adsorptiemechanismen op deeltjesoppervlakken

2022-09-28 00:28:22

De meeste maalhulpmiddelen die in de keramische industrie van mijn land worden gebruikt, zijn relatief duur en hebben slechts één prestatie. De meeste gebruikte keramische slijphulpmiddelen worden nog steeds geproduceerd uit industriële grondstoffen, wat hoge prijzen met zich meebrengt en voor gebruikers moeilijk te accepteren is. In combinatie met het tekort aan bronnen zijn de meeste ervan chemische producten uit aardolie of steenkool, dus het is moeilijk populair te maken en toe te passen. Het gebruik van industrieel afval om nieuwe soorten goedkope maalhulpmiddelen te ontwikkelen is een belangrijke manier, en de ontwikkeling van maalhulpmiddelen van het lignosulfonaattype is daar een voorbeeld van. Sommige andere industriële afvalstoffen, zoals natriumadipaat in de olieafvalvloeistof, lanoline in de wolspinnerij, enz., hebben na verwerking een maalhulpeffect. Als ze kunnen worden ontwikkeld en gebruikt, kunnen ze niet alleen de productiekosten verlagen, maar ook de lozing van afval voorkomen, wat verder moet worden ontwikkeld.

Verschillende oppervlakteactieve stoffen hebben verschillende adsorptiemechanismen op deeltjesoppervlakken. Ionische oppervlakteactieve stoffen zijn voornamelijk gebaseerd op ionenuitwisselingsadsorptie en ionenpaaradsorptie; niet-ionische oppervlakteactieve stoffen zijn voornamelijk gebaseerd op adsorptie van waterstofbruggen en hydrofobe adsorptie. Het met elkaar mengen van verschillende soorten oppervlakte-adsorbentia kan de adsorptie op het deeltjesoppervlak versterken en het maalhulpeffect verbeteren. Bovendien zijn de slijphulpmechanismen die nodig zijn voor verschillende componenten in het materiaal verschillend, en is het uiteraard moeilijk om zich aan te passen aan de slijpvereisten van verschillende keramische grondstoffen door eenvoudigweg één substantie als slijphulpmiddel toe te voegen. Daarom is het het beste om verschillende slijphulpmiddelen met elkaar te combineren en hun interactie en verschillende mechanismen te gebruiken om het effect van slijphulpmiddelen te verbeteren, wat de ontwikkelingsrichting van slijphulpmiddelen is.

Keramische maalhulpmiddelen worden vaak onderverdeeld in vloeistoffen, vaste stoffen, gassen en mengsels. Tot nu toe zijn de overgrote meerderheid van de in de keramische industrie gebruikte slijphulpmiddelen vaste en vloeibare slijphulpmiddelen. Anorganische elektrolyten met maaleffect zijn onder meer natriumpolyfosfaat, waterglas, enz.; ionische oppervlakteactieve stoffen omvatten natriumlignosulfonaat, natriumdodecylbenzeensulfonaat, natriumcitraat, enz.; niet-ionische oppervlakteactieve stoffen omvatten triethanolamine. Wacht. Wanneer natriumdodecylbenzeensulfonaat alleen wordt gebruikt, is de deeltjesgrootte kleiner en is het effect beter. Het effect van natriumlignosulfonaat alleen is relatief slecht. Meestal kunnen bovengenoemde chemicaliën ook in combinatie worden gebruikt en is het effect beter. Wanneer triethanolamine bijvoorbeeld wordt gemengd met natriumcitraat, wordt het maalhulpeffect aanzienlijk verbeterd. Dit komt omdat het triethanolaminemolecuul met dezelfde lading wordt verzwakt nadat de niet-ionische oppervlakteactieve stof triethanolamine is gemengd met de ionische oppervlakteactieve stof natriumcitraat. De afstoting tussen de polaire groepen van natriumcitraat en de polaire groepen van triethanolamine kan worden gepolariseerd onder het elektrische veld van de aangrenzende oppervlakteactieve ionen om verdere interacties te genereren, waardoor de gemengde micellen gemakkelijk te vormen zijn, waardoor het maalhulpmiddel van oppervlakteactieve moleculen verder wordt verbeterd.