Vergelijking van nieuwe Gemini-oppervlakteactieve stoffen en biosurfactanten

2022-09-25 23:26:15

Wetenschappers in binnen- en buitenland hebben veel zinvol onderzoek en verkenning uitgevoerd naar de sanering van met PAK's verontreinigde grond door oppervlakteactieve stoffen. Het bestaande onderzoek richt zich echter vooral op traditionele oppervlakteactieve stoffen, en traditionele oppervlakteactieve stoffen hebben vaak problemen zoals toxiciteit, secundaire vervuiling en hoge prijzen. Daarom zal het vinden van economische, effectieve en milieuvriendelijke nieuwe oppervlakteactieve stoffen de toekomstige toepassing van reparatie van oppervlakteactieve stoffen worden. Onderzoek hotspots en kernpunten van PAK-verontreinigde bodems.

Nieuwe gemini-oppervlakteactieve stoffen en biosurfactanten hebben brede aandacht getrokken vanwege hun hoge efficiëntie en milieuvriendelijkheid. De oplosbaarheidsefficiëntie van gemini-oppervlakteactieve stoffen en biosurfactanten is hoger dan die van traditionele oppervlakteactieve stoffen.

De toevoeging van ionische oppervlakteactieve stoffen verhoogt het troebelingspunt van niet-ionische oppervlakteactieve stoffen. Wanneer de concentratie van externe oppervlakteactieve stof constant is, geldt: hoe lager de concentratie van niet-ionische oppervlakteactieve stof, hoe hoger de ladingsdichtheid van het mengsel gevormd door de twee, hoe groter de afstotende kracht tussen micellen en hoe hoger het troebelingspunt. Bij dezelfde concentratie niet-ionogene oppervlakteactieve stof neemt het troebelingspunt in het algemeen toe naarmate de concentratie van de toegevoegde ionische oppervlakteactieve stof toeneemt. Dit komt ook door de verhoogde oppervlakteladingsdichtheid van de micellen. Daarom bepaalt de grootte van de ladingsdichtheid van de gemengde micellen gevormd door de niet-ionische oppervlakteactieve stof en de ionische oppervlakteactieve stof het troebelingspunt. Hoe hoger de ladingsdichtheid, hoe hoger het troebelingspunt.

De invloed van co-oppervlakteactieve stoffen zoals alcoholen en organische zuren op het troebelingspunt is ook het resultaat van het gecombineerde effect van twee factoren. De hydrofiele groep alcohol kan waterstofbruggen vormen met water, wat de micellisatie van oppervlakteactieve stoffen beperkt en het troebelingspunt verhoogt. De toename van het totale watergehalte van de bundel verhoogt ook het troebelingspunt. Alcohol wordt opgelost in de barrièrelaag en de hydrofiele groep bevindt zich dicht bij de polaire kop van de oppervlakteactieve stof. Het effect van sterische hinder en de vorming van waterstofbruggen met ether vermindert het hydratatievermogen van de oppervlakteactieve stof en verlaagt het troebelingspunt. Methanol en ethanol hebben korte koolstofketens en een sterke hydrofiliciteit. De meeste zijn oplosbaar in water in een micellaire oplossing, en sommige worden geadsorbeerd op het micellaire grensvlak en de barrièrelaag, waardoor het troebelingspunt toeneemt; voor alcoholen met een koolstofgetal groter dan 4, hydrofiel. Slechte prestaties, de meeste worden opgelost in de barrièrelaag, waardoor het troebelingspunt wordt verlaagd. Voor polyolen, zoals ethyleenglycol, glycerol, glucose, enz. geldt: hoe meer hydroxylgroepen ze hebben, hoe gemakkelijker het is om waterstofbruggen te vormen met de etherbinding van de oppervlakteactieve stof, waardoor de hydratatie en het troebelingspunt worden verminderd.