Oppervlaktespanning van oppervlakteactieve oplossingen met verschillende concentraties

2019-09-26 16:35:39

Oppervlaktespanningsmethode: CMC wordt bepaald door het logaritmische getal van de oppervlaktespanningsconcentratie. Specifieke methode: Meet de oppervlaktespanning van een reeks oplossingen van oppervlakteactieve stoffen met verschillende concentraties, maak een gamma-lgc-curve en verleng het lineaire deel aan beide zijden van het keerpunt van de curve. De concentratie van het snijpunt is de CMC van oppervlakteactieve stof in het systeem. 2) Geleidbaarheidsmethode: Bij het bepalen van cmc kan de vierkantswortel van de concentratie worden uitgezet door geleidbaarheid naar concentratie of molaire geleidbaarheid naar concentratie. De concentratie van het keerpunt is cmc. Het is beperkt tot de bepaling van CMC van ionische oppervlakteactieve stoffen. 3) Kleurstofmethode: eerst werd een kleine hoeveelheid kleurstof aan de oppervlakteactieve oplossing met een hogere concentratie (>cmc) toegevoegd en de kleurstof werd opgelost in micellen, waardoor een bepaalde kleur zichtbaar werd. Vervolgens werd de oplossing door titratie verdund met water totdat de kleur aanzienlijk veranderde. Op dit moment was de concentratie van de oplossing cmc. 4) Troebelheidsmethode: De concentratie van het plotselinge veranderingspunt van troebelheid is CMC van oppervlakteactieve stof wanneer de troebelheid van de oppervlakteactieve oplossing met de juiste hoeveelheid koolwaterstof wordt waargenomen. 5) Fotodispersieve methode: CMC kan worden bepaald door gebruik te maken van het mutatiepunt in de concentratiecurve van de intensiteit van het verstrooide licht.

De invloed van het type oppervlakteactieve stof: onder dezelfde hydrofobe groep is de CMC van ionische oppervlakteactieve stof groter dan die van niet-ionische oppervlakteactieve stof, met een verschil van ongeveer twee orden van grootte.

2) De lengte van de koolwaterstofketen: de kritische micelconcentratie van hetzelfde type oppervlakteactieve stoffen neemt af met de toename van hydrofobe groepen; het aantal koolstofatomen in de koolwaterstofketen van ionische oppervlakteactieve stoffen varieert van 8 tot 16, en de verandering van CMC met het aantal koolstofatomen vertoont een bepaalde regel: voor elk extra koolstofatoom in de homologen neemt de CMC met ongeveer de helft af. Niet-ionische oppervlakteactieve stoffen, CMC worden meer beïnvloed door het aantal hydrofobe koolstofatomen. Over het algemeen neemt de CMC voor elke twee extra koolstofatomen af ​​tot 1/10.

3) Vertakking van de koolwaterstofketen: In moleculaire isomeren van oppervlakteactieve stoffen met dezelfde chemische samenstelling hebben oppervlakteactieve stoffen met een rechte koolwaterstofketen een lagere cmc, een hogere vertakkingsgraad en een hogere cmc.

4) Locatie van polaire groepen: Wanneer de koolwaterstofketen hetzelfde is, geldt: hoe dichter de polaire groep zich bij de middenpositie bevindt, hoe groter de CMC is.

5) De invloed van andere substituenten in de koolwaterstofketen: wanneer er dubbele bindingen in de koolwaterstofketen voorkomen, is de CMC ervan hoger dan die van de verzadigde verbindingen. Als er fenyl in de hydrofobe keten zit, is één fenyl equivalent aan ongeveer 3,5 CH2-groepen.

6) Eigenschappen van hydrofobe ketens: Oppervlakteactieve stoffen die koolstof- en fluorketens bevatten, hebben een veel lagere CMC dan oppervlakteactieve stoffen met een koolwaterstofketen met hetzelfde aantal koolstofatomen, die dienovereenkomstig een veel hogere oppervlakteactiviteit hebben. De CMC van de oppervlakteactieve stof waarvan de waterstof in de koolwaterstofketen gedeeltelijk is vervangen door fluor neemt af naarmate de substitutiegraad toeneemt.

7) Andere factoren: Naast de chemische structuur van oppervlakteactieve stoffen hebben additieven (zoals anorganische zouten, polaire organische verbindingen) een impact op de CMC van oppervlakteactieve stoffen; temperatuur heeft ook invloed op cmc.

Bij de kabelschijf bepalen het uiterlijk van de socket, het materiaal dat in het paneel wordt gebruikt, het aantal sockets enzovoort allemaal de kwaliteit van de hele schijf, evenals het gebruikseffect, maar het is de koperen plaat in de socket die echt de inschakelsituatie bepaalt en een rol speelt. Elastische koperplaat met een goede kwaliteit en een dikkere textuur is de beste keuze. Een goede koperplaat voor stopcontacten is het belangrijkste onderdeel om brandgevaar te voorkomen.

Sommige inferieure punten op de markt zijn kapot. De meeste koperplaten zijn van gewoon messing, waarvan de dikte over het algemeen minder dan 0,4 mm bedraagt, en het oppervlak van de koperplaten is niet veilig behandeld. Het is gemakkelijk te oxideren en te corroderen, hittevervorming en slechte taaiheid bij langdurig gebruik, wat resulteert in slecht contact tussen stekkers en stopcontacten. Wanneer de stroom is ingeschakeld, moet deze herhaaldelijk worden aangesloten om ervoor te zorgen dat het contact op zijn plaats zit. Na het aansluiten kan losraken optreden, wat het normale elektriciteitsverbruik zal beïnvloeden.

Fosforbrons wordt gebruikt in hoogwaardige kabelgoten. De dikte kan 0,5 mm bereiken. Het oppervlak van koperplaat wordt ook behandeld door vernikkelen. Het heeft een sterke elasticiteit, uitstekende weerstand tegen corrosie en oxidatie, goede thermische geleidbaarheid en is niet gemakkelijk los te maken, wat de kans op brand verkleint.

Bovendien is bij stopcontacten, naast het materiaal van koperplaat, ook de dikte van de koperplaat een belangrijke overweging. Dikkere puur koperen stopcontacten hebben de volgende voordelen: sterke taaiheid en duurzaamheid, niet gemakkelijk te vervormen; geschikt voor langdurig meervoudig aansluiten, stopcontact en stopcontactcontact is goed, nauwe verbinding; dik koper, kan de stroom door capaciteit verbeteren, de weerstand van koperen onderdelen verminderen; dikke koperen delen, anti-oxidatie, roestvrij, niet gemakkelijk vanwege koperen delen. Corrosie verhoogt de weerstand en hitte. Er kan worden gezegd dat bij een goede socket de beslissende rol de kwaliteit van de socket is.

Tegelijkertijd is het materiaal van het stopcontactpaneel ook een belangrijke schakel om de levensduur van de kabelschijf te bepalen, omdat stopcontacten lange tijd moeten worden gebruikt. Bij veelvuldig inschakelen zal de hoge temperatuur ervoor zorgen dat het inferieure paneel smelt, wat het normale gebruik van de kabelschijf beïnvloedt.