Zeep heeft basiseigenschappen van oppervlakteactieve cipres

2019-12-17 17:47:13

De kenmerken van oppervlakteactieve stoffen omvatten: anionische, kationische, niet-ionische, amfotere oppervlakteactieve stoffen. Onder hen omvatten anionische oppervlakteactieve stoffen: carboxylaten, sulfonaten, sulfaten, fosfaten; kationische oppervlakteactieve stoffen omvatten: alifatische aminen en cyclische alkylstikstof bevattende heterocyclische zouten; niet-ionische oppervlakteactieve stoffen omvatten: polyoxyethyleen en vetzuurpolyolesters; amfotere oppervlakteactieve stoffen zijn gebaseerd op hun middelste kation. Volgens de structuur van het ionendeel kunnen amfotere oppervlakteactieve stoffen worden onderverdeeld in betaïne, aminozuren, lecithine en imidazolinederivaten; volgens de structuur van het aniondeel kunnen ze worden onderverdeeld in carboxylaten, sulfaten, sulfonaten en fosfaten. Ze worden gekenmerkt door hun vermogen om onder verschillende omstandigheden als kationen of anionen te functioneren. Deze oppervlakteactieve stoffen hebben een goede waskracht, schuim- en emulgerende kracht, zuur- en alkalibestendigheid, hardwaterbestendigheid, antistatische en bacteriedodende functies, en sommige variëteiten hebben ook goede langzame verven en dezelfde kleur en andere speciale functies.

Het toevoegen van oplosbare stoffen zoals ethanol of zeep aan water zal de oppervlaktespanning van een waterige oplossing tot op zekere hoogte verminderen, wat gewoonlijk oppervlakteactiviteit wordt genoemd. Als de concentratie van zeep zeer laag is, neemt de oppervlaktespanning scherp af met de toename van de zeepconcentratie. Daarom kan worden aangenomen dat zeep de basiseigenschappen van oppervlakteactieve cipres heeft. Verdere onderzoeken hebben aangetoond dat wanneer oppervlakteactieve stoffen aan water worden toegevoegd, h aan het oppervlak van de oplossing zal worden verrijkt en het fenomeen van adsorptie onder het oppervlak J zal optreden. Daarom is oppervlakteactieve stof een soort stof: wanneer het in een kleine hoeveelheid aan water wordt toegevoegd, kan het enerzijds de oppervlaktespanning (of grensvlakspanning) van water of oplosmiddel aanzienlijk verminderen; aan de andere kant kan het ook de interfacestatus van het systeem veranderen, wat resulteert in een reeks unieke functies zoals bevochtiging / anti-bevochtiging, emulgering / demulgering, schuimen / ontschuimen.

Met de snelle ontwikkeling van de oppervlakteactieve stoffenindustrie in China nemen de productie en variëteiten van oppervlakteactieve stoffen toe. Enerzijds is dit te danken aan de brede toepassing van oppervlakteactieve stoffen in de industriële en agrarische productie, en nog belangrijker, aan de toenemende vraag naar huishoudelijke wasproducten in het dagelijks leven.

Oppervlakteactieve stoffen kunnen met elkaar worden gecombineerd, of worden gecombineerd met andere hulpstoffen om vloeibare of vaste wasmiddelen voor verschillende toepassingen te bereiden; in de industrie zijn er verschillende merken reinigingsmiddelen voor zwaar vuil, die worden gebruikt voor het reinigen van drukwerk, machinale bewerking, petrochemie, textieldruk en verven, transport en andere apparatuur; in het leven zijn er groenten en fruit, schoonmaakmiddelen voor serviesgoed, shampoo, badvloeistof, meubelverhelderend middel, vloeibaar lichaamswasmiddel, enz. Bovendien bevatten veel nieuwe waspoeders een of meerdere oppervlakteactieve stoffen met uitstekende prestaties om het ideale bleek- en waseffect te bereiken.

Er kan worden gezegd dat oppervlakteactieve stoffen ons veel gemak bieden. Ze zijn DIEP weggesmolten in onze samenleving en zijn ons leven binnengedrongen. Tijdens het wasproces vormen oppervlakteactieve stoffen een unieke richtingsschikking tussen water en olie. Een aantal opgeloste moleculen of ionen worden geassocieerd om aggregaten te vormen die onzichtbaar zijn voor het blote oog. Deze aggregaten zijn geordende moleculaire combinaties met niet-polaire groepen (lipofiele groepen) als de kern, met olie bedekte binnenkant en polaire groepen (hydrofiele groepen) als de buitenste laag. We noemen ze micellen. Na de vorming van micel is de kern ervan gelijk aan een druppeltje koolwaterstofolie, dat het vermogen heeft om olie op te lossen, waardoor de hele oplossing het vermogen vertoont om water en olie op te lossen. Onder invloed van mechanische kracht wordt de lijmgroep die het vettige vuil stevig absorbeert en hecht, gescheiden van de drager (kleding) en in het water gesuspendeerd. Doordat het oppervlak van de drager zich aan het wasmiddel hecht, keert het vettige vuil niet meer terug naar het kledingoppervlak, waardoor de reinigende werking wordt bereikt.