Wasmiddel is eigenlijk een mengsel van verschillende oppervlakteactieve stoffen

2021-12-20 00:24:06

Het huidige wasmiddel wordt in principe gemengd met een verscheidenheid aan oppervlakteactieve stoffen. Het is niet juist om te zeggen dat er helemaal geen ionische oppervlakteactieve stof is. In feite bestaat er in principe vetalcoholpolyoxyethyleenether-natriumsulfaat (AES). De irritatie van AES bij lage concentraties is zeer zwak.

Bovendien is kokosnootamidopropylbetaïne (cab35) een amfotere oppervlakteactieve stof met zwakke irritatie, die de laatste jaren vaak wordt gebruikt. En zo verder. De oppervlakteactieve stof die echt uitgefaseerd moet worden is LAS, dat wil zeggen natriumalkylbenzeensulfonaat, maar ik schat dat er in China nog steeds laagwaardige producten worden gebruikt. Las zelf heeft een zeer lage kostprijs en een goed ontsmettingseffect, maar de toxiciteit ervan is relatief hoog. Voor soorten is dit een beetje hoog. De familie van oppervlakteactieve stoffen is erg groot. Theoretisch gezien heeft elke oppervlakteactieve stof het potentieel om als wasmiddel te worden gebruikt, wat alleen maar kosten, effecten en toxiciteit met zich meebrengt. Daarom kan niet worden gezegd dat het commerciële wasmiddel of wasmiddel een bepaalde oppervlakteactieve stof moet bevatten.

Aminozuuroppervlakteactieve stoffen vertonen een goede biologische afbreekbaarheid, biocompatibiliteit en hoge veiligheid. Ze kunnen door enzymen in het menselijk lichaam worden afgebroken tot vetzuren en aminozuren. De onderzoekers voerden subacute tests, chronische toxiciteitstests en slijmvliesirritatietests uit op muizen en konijnen. De resultaten toonden aan dat natrium-N-acylaminozuur minder irritatie en een hogere veiligheid had dan natriumdodecylsulfaat.

Omdat er hydroxyl- of onverzadigde bindingen in de acylketen zitten, hebben oppervlakteactieve aminozuren een bacteriedodend effect en zal de antibacteriële activiteit toenemen met de toename van hydroxyl en onverzadiging. De resultaten toonden aan dat de oppervlakteactieve stof van het N-acylaminozuur een goede antibacteriële activiteit had tegen Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa en Escherichia coli, en het effect van de pH op de antibacteriële activiteit werd onderzocht. De resultaten toonden aan dat de oppervlakteactieve stof N-acylaminozuur een goede antibacteriële activiteit had tegen deze drie bacteriën, en dat de antibacteriële activiteit afnam wanneer de pH > 6.

Net als andere traditionele oppervlakteactieve stoffen hebben oppervlakteactieve stoffen van het aminozuurtype goede emulgerende, bevochtigende, oplosbaar makende, dispergerende en schuimende eigenschappen. Volgens Qian Huichao et al. Onderzoek naar de hardwaterbestendigheid van 0,05% massafractie kokosolie, methylnatriumtaurine, de schuimhoogte in hardwatercondities van 1500 mg/kg is bijna hetzelfde als die in zuiver water, ongeveer 1700 mm.