Hoe oppervlakteactieve stoffen redelijkerwijs op bouwmaterialen kunnen worden toegepast

2021-04-02 00:25:27

Oppervlakteactieve stoffen spelen een belangrijke rol bij de productie van bouwmaterialen. Met de snelle ontwikkeling van de Chinese bouwsector zijn bouwmaterialen als ondersteunend element van de bouwsector ook opgenomen in de belangrijkste onderzoeks- en ontwikkelingsobjecten. Hoe je oppervlakteactieve stoffen redelijkerwijs kunt gebruiken in het productieproces van bouwmaterialen, en hoe je de soorten oppervlakteactieve stoffen met hoge kostenprestaties kunt onderzoeken en verkennen, zijn de belangrijke taken geworden van het relevante onderzoeks- en ontwikkelingspersoneel in de Chinese bouwsector.

En in dit stadium moeten we duidelijk erkennen dat het binnenlandse onderzoek naar oppervlakteactieve stoffen nog steeds relatief zwak is, en dat het ontwikkelingsgebied ervan nog steeds relatief smal is. In het huidige proces van Chinese industriële ontwikkeling is de dominante niet-ionische oppervlakteactieve stof die in de industriële productie wordt gebruikt feitelijk het ontwikkelingsproces van veel andere landen in de 20e eeuw. Met andere woorden: het onderzoek naar oppervlakteactieve stoffen in China is achtergebleven in de wereld. Om deze reden moeten we, om het internationale tempo van de industriële ontwikkeling bij te houden, het tempo van het onderzoek naar de toepassing van oppervlakteactieve stoffen in bouwmaterialen versnellen en de algehele economische ontwikkeling van de samenleving bevorderen door de industriële ontwikkeling te bevorderen.

De invloed van de structuur van oppervlakteactieve stoffen op de grootte van zelfassemblagesystemen is zeer complex. Voor de oppervlakteactieve stof met een alkyllipofiele groep is de kritische micelconcentratie (CMC) van een rechte ketenstructuur lager dan die van een vertakte ketenstructuur. De oppervlakteactieve stof met een sterke stijfheid van de moleculaire keten is gemakkelijk lamellair vloeibaar kristal te vormen en kan geen micellen vormen, terwijl de oppervlakteactieve stof met een amfifiele groep dubbellaagse microcapsules kan vormen. Bij het bereiden van nanomaterialen met verschillende morfologieën hangt de keuze van de oppervlakteactieve structuur af van de specifieke situatie.

Over het algemeen wordt bij de synthese van nanopoeder de voorkeur gegeven aan een oppervlakteactieve stof met een goede flexibiliteit van de moleculaire keten, terwijl bij de synthese van een nanostructuur de voorkeur wordt gegeven aan een oppervlakteactieve stof met een sterke stijfheid van de moleculaire keten.