Alkylglycosiden worden vooral gebruikt om de verbetering van katalysatoren te bestuderen

2020-05-27 18:30:15

De conversiemethode wordt ook wel tweestapsmethode genoemd. Ten eerste wordt glucoside met laag koolstofgehalte gevormd door de reactie van glucose en alcohol met laag koolstofgehalte, en vervolgens wordt glucoside met hoog koolstofgehalte gevormd door de alcoholuitwisselingsreactie van glucoside met laag koolstofgehalte en alcohol met hoog koolstofgehalte. Deze methode lost het probleem op van de oplosbaarheid van glucose en alcohol met een hoog koolstofgehalte tussen grondstoffen, maakt de synthese gemakkelijker te realiseren en overwint het nadeel van het produceren van karamel in het proces van directe glycoside, maar het proces is complex en de transformatie van glycoside met laag koolstofgehalte en glycoside met hoog koolstofgehalte is over het algemeen niet voltooid.

Momenteel richt de synthese van alkylglycosiden door transglycosidisatie zich vooral op de verbetering van katalysatoren, waarvan anorganische zuren, zoals HC1, H:S0, de meest effectieve zijn. En h, P04, enz.; sulfonzuurkatalysatoren, zoals p-tolueensulfonzuur, alkylbenzeensulfonzuur, p-tolueensulfonzuurpyridinezout; bovendien ondersteunde heteropolyzuren en ionenuitwisselingsharsen van het sterke zuurtype, enz.; er zijn ook twee soorten zuren of verschillende soorten zuren co-katalyse.

Om alkylpolyglycosiden van hoge kwaliteit te produceren, is het noodzakelijk om de alkylpolyglycosiden te dealcoholiseren en te raffineren. Vanwege de hoge temperatuur tijdens het dealcoholisatieproces zal dit echter de thermische ontleding van glycosiden en de condensatiereactie van resterende suikers veroorzaken om gekleurde stoffen te vormen, dus de ontkleuring zal na de dealcoholisatie worden uitgevoerd om aan de productievereisten te voldoen.

Aminozuur oppervlakteactieve stof alkylglucoside is een oppervlakteactieve stof die met aminozuren reageert met verschillende vetzuren. Het heeft een mild karakter, sterke reinigende kracht, fijn schuim, hoge biologische afbreekbaarheid en goede compatibiliteit met verschillende oppervlakteactieve stoffen. Het is een ideale vervanger voor traditionele oppervlakteactieve stoffen AES en K12 in producten voor persoonlijke verzorging.

Er zijn veel soorten aminozuuroppervlakteactieve stoffen. Bijvoorbeeld: natrium n-lauroylglutamaat (kalium), natrium n-lauroysarcosinaat (kalium), natrium n-lauroylglycine (kalium), natriumcocooylglutamaat enzovoort. De afgelopen jaren wordt de erkenning op de markt van producten voor persoonlijke verzorging die oppervlakteactieve aminozuren bevatten steeds groter. Daarom bespreken we vandaag het probleem van systeemverdikking wanneer oppervlakteactieve aminozuren in de formule worden toegepast.

Als het gaat om het verdikken van het oppervlakteactieve systeem, zijn formule-ingenieurs niet nieuw. Kortom, er zijn verschillende manieren om producten voor persoonlijke verzorging te verdikken: versterkingsmaterialen, het toevoegen van zout, het toevoegen van oppervlakteactieve stoffen met verdikkend vermogen, het toevoegen van polymeer, het toevoegen van vaste olie, enz.; de verdikking van het oppervlakteactieve aminozuursysteem verschilt echter van het traditionele oppervlakteactieve systeem, dat niet kan worden verdikt met zout, en dat kan ook niet. De verdikkingsmethode van AES en cab kan worden gebruikt, vooral wanneer het oppervlakteactieve gehalte aan aminozuren hoog is, is het systeem moeilijker te verdikken.