Wanneer de hydrofiele groep oppervlakteactieve stoffen zich in het midden van twee hydrofobe ketens bevindt

2021-03-21 17:25:37

Een van de belangrijke toepassingen van oppervlakteactieve stoffen in de coatingindustrie is als bevochtigingsmiddel. Om de bevochtigbaarheid van pigment- en substraatoppervlak te verbeteren. Bevochtiging verwijst in het algemeen naar het gebruik van vloeistof om lucht op het oppervlak van een vaste stof te verplaatsen, maar bevochtiging houdt ook verband met het verminderen van de grensvlakspanning tussen vaste stof en vloeistof.

De meeste oppervlaktecoatings bevatten vaste deeltjes zoals pigmenten en vulstoffen. De dispersie van deze deeltjes vereist eerst een effectieve bevochtiging. De grensvlakspanning tussen vaste stof en vloeistof kan worden verminderd door oppervlakteactieve stof toe te voegen aan het waterhoudende pigment, zodat het water de pigmentdeeltjes kan bevochtigen.

Wanneer de hydrofiele groep van de oppervlakteactieve stof zich in het midden van de twee hydrofobe ketens bevindt, heeft de oppervlakteactieve stof een sterke bevochtigbaarheid, zoals natriumdiisooctylsuccinaatsulfonaat (aerosol OT) en alkynoloppervlakteactieve stof (SURFYNOL 104) zijn zeer effectieve bevochtigingsmiddelen.

Van de niet-ionische oppervlakteactieve stoffen lijken de oppervlakteactieve stoffen met een hydrofobe keten van 10 ~ 11 koolstofatomen en een polyoxyethyleenketen van 6 ~ 8 EO-eenheden de beste bevochtigingsmiddelen te zijn. In het peo-pp-copolymeer neemt de bevochtigingskracht toe met de toename van het molecuulgewicht van het PEO-segment, en bereikt een hoge bevochtigingskracht wanneer het EO-gehalte laag is. Om oplosbare en oppervlakteactieve moleculen in de waterfase te verkrijgen, moet er echter een bepaald aantal EO-eenheden zijn.

De efficiëntie en kwaliteit van het dispersieproces kunnen worden verbeterd door bevochtigingsmiddel aan schuurmiddelen toe te voegen, en de bevochtigbaarheid van het substraat kan worden verbeterd door bevochtigingsmiddel aan coatings toe te voegen. De dosering van dergelijke oppervlakteactieve stoffen moet echter zo laag mogelijk zijn om watergevoeligheid en schuimvorming te voorkomen.

Veel oppervlakteactieve stoffen zijn detergentia en hebben de werking van solubilisator en detergent. Dergelijke oppervlakteactieve stoffen hebben gewoonlijk een rechte ketenstructuur met aan één uiteinde een hydrofiele groep, zoals natriumlaurylsulfaat. In coatings worden soms reinigingsmiddelen gebruikt, maar meestal worden ze gebruikt als hoofdbestanddeel van het reinigingsmiddel voor het te coaten substraat. Het reinigen van de ondergrond is van groot belang voor de goede prestatie van coatings. Het achtergebleven wasmiddel op het substraat zal echter de bevochtigbaarheid en hechting van de coating verminderen.

Wanneer detergentia in verfformuleringen worden opgenomen, fungeren ze meestal als bevochtigingsmiddelen. Octylfenolpolyoxyethyleen(9)ether (Triton X-100) is bijvoorbeeld een veelgebruikt additief voor dit doel. Dit soort bevochtigingsmiddel is echter niet zo effectief als andere oppervlakteactieve stoffen en heeft geen effect op het verminderen van de dynamische oppervlaktespanning in watergedragen coatings.