Wat zijn de functies bij het gebruik van oppervlakteactieve stoffen?

2022-08-22 00:56:48

Als slijphulpmiddel speelt oppervlakteactieve stof ook een smerende rol, wat het specifieke oppervlak van het product kan verbeteren, de maaltijd kan verkorten en de maalefficiëntie kan verbeteren. Het werkingsmechanisme kan als volgt worden samengevat: het verminderen van de verbrijzelingsenergie, het vergroten van de kans op brosse breuken, het voorkomen van plastische vervorming, het beheersen van uitvlokking en aggregatie van fijne deeltjes, het versterken van de dispersie en het aanpassen van de reologische eigenschappen van slurry.

Oppervlakteactieve stof is een soort functionele fijne chemicaliën. Vanwege de amfifiele structuur en eigenschappen polymeriseren oppervlakteactieve stoffen zelf in oplossing om verschillende vormen van moleculair geordende assemblages te vormen, zoals micellen, omgekeerde micellen, blaasjes, vloeibare kristallen, enz. De deeltjesgrootte of de dikte van de geaggregeerde moleculaire laag van deze moleculair geordende assemblages liggen dichtbij de orde van nanometers, wat geschikte plaatsen en omstandigheden kan bieden voor de vorming van ultrafijne deeltjes met een "kwantumgrootte-effect", en de moleculaire aggregaten zelf kunnen ook soortgelijke eigenschappen hebben. "kwantumgrootte-effect".

Daarom vertoont de geordende moleculaire assemblage van oppervlakteactieve stoffen verschillende praktische functies, zoals emulgering, solubilisatie, bevochtiging, adsorptie, penetratie, dispersie, ontschuiming, verdikking en smering. Het wordt gebruikt als hulpstoffen bij het bedrukken en verven, pesticide-emulgatoren, dispergeermiddelen voor emulsiepolymerisatie van polymeermaterialen, en kan ook op grote schaal worden gebruikt in de mijnbouw, aardolie, lotionpolymerisatie en andere industrieën.

Tegelijkertijd heeft de toepassing in colloïdale reologie, micro-emulsie en vloeibare kristalsjablonen ook de aandacht van mensen getrokken. De afgelopen jaren hebben oppervlakteactieve stoffen een zeer belangrijke rol gespeeld en een uitstekende rol gespeeld bij de bereiding van anorganische materialen, ultrafijne poeders, nano- en nanocomposietmaterialen, moleculaire zeven en poreuze materialen.

De toevoeging van maalhulpmiddelen kan de maalefficiëntie van mineralen aanzienlijk verbeteren en het energieverbruik verminderen. Er zijn twee mechanismen: ① rehbinder's theorie van "adsorptie vermindert de hardheid". Het oppervlakteactieve middel kan de vervorming of vernietiging van het oppervlak bevorderen door minerale vaste deeltjes op de structurele defecten op het oppervlak te adsorberen. Dat wil zeggen dat de adsorptie van de slijphulpmoleculen op de deeltjes de vrije oppervlakte-energie van de deeltjes vermindert of dislocatiemigratie van het oppervlakterooster veroorzaakt, resulterend in puntdefecten of lijndefecten, waardoor de sterkte en hardheid van de deeltjes wordt verminderd en de vorming en uitbreiding van scheuren wordt bevorderd. ② Klmpel's theorie van "pulpreologieregulatie" houdt in dat maalhulpmiddelen de reologische eigenschappen van de slurry en de elektrische oppervlakte-eigenschappen van de deeltjes reguleren, de viscositeit van de slurry verminderen, de dispersie van de deeltjes bevorderen, de vloeibaarheid van de slurry verbeteren en de agglomeratie en adhesie tussen de deeltjes, de deeltjes en het maalmedium en de bekledingsplaat controleren.