Wat zijn de algemeen gebruikte alkylglycoside-oppervlakteactieve stoffen?

2023-03-31 01:03:51

Veelgebruikte alkylglycoside-oppervlakteactieve stoffen zijn voornamelijk koppelingsmiddelen, hogere vetzuren en hun zouten, onverzadigde organische zuren en siliconen. Het koppelingsmiddel is een veelgebruikte minerale oppervlakteactieve stof.

Kristalagglomeratie verwijst naar het fenomeen dat kristallen veranderen van losse toestand naar klonten. Agglomeratie maakt de vloeibaarheid van kristaldeeltjes slechter, wat de prestaties van het product rechtstreeks beïnvloedt. Het toevoegen van een kleine hoeveelheid oppervlakteactieve stof aan de oplossing tijdens het kristallisatieproces van het product kan de agglomeratie van het product effectief voorkomen. Het werkingsmechanisme is als volgt: ①oppervlakteactieve stof komt het kristallisatiesysteem binnen en vormt een wikkelfilm op het oppervlak van het kristal, waardoor een mechanisch isolatie-effect tussen de kristalkorrels ontstaat; ②adsorbeert op het oppervlak van het kristal om een ​​hydrofobe laag te vormen, die de vochtuitwisseling tussen het kristal en de atmosfeer verhindert; ③vermindert De oppervlaktespanning van de oplossing verandert de contacthoek van het grensvlak tussen vaste stof en vloeistof, waardoor de capillaire adsorptiekracht van het kristal aan de oplossing wordt verminderd; ④ neemt deel aan het kristalproductieproces, verandert de relatieve groeisnelheid van elk kristalvlak, verbetert de kristallisatiegewoonte van deeltjes en vermindert de kristalgrensvlakenergie. waardoor de kristalvorm verandert. Alkylsulfonaat en zijn tussenproduct alkylsulfonylchloride, alkylbenzeensulfonaat, natrium-p-tolueensulfonaat, natriumvetzuur, enz. kunnen bijvoorbeeld worden gebruikt als antiklontermiddelen voor kristalproducten.

Oppervlaktechemische modificatie is het gedeeltelijk bedekken van het oppervlak van het deeltje door middel van een chemische reactie of chemische adsorptie tussen het oppervlakteactieve middel en het oppervlak van het anorganische poeder om het oppervlak van het deeltje organisch te maken, om de oppervlaktemodificatie te voltooien.

De ultrafijne SiC-deeltjes werden behandeld met de oppervlakteactieve stof polyethyleenglycol en de moleculaire ketens van polyethyleenglycol werden gemodificeerd op het oppervlak van de SiC-deeltjes, wat fungeerde als een sterische barrière en de heragglomeratie van de vaste SiC-deeltjes verhinderde. Nadat de onregelmatige vorm of het geagglomereerde SiC-poeder is behandeld met oppervlakteactieve stof, wordt de lange moleculaire keten van oppervlakteactieve stof geadsorbeerd op de defecten aan het deeltjesoppervlak en bungelende bindingen, wat de desintegratie van grote deeltjes of geagglomereerde deeltjes versnelt, wat gunstig is voor het verbeteren van de dispersie van SiC-deeltjes.

Met behulp van adipinezuur en stearinezuur om het oppervlak van nano-zirkoniumoxidepoeder te modificeren, laten de resultaten zien dat de carboxylgroep (-COOH) in adipinezuur en stearinezuur en de hydroxylgroep (-OH) op het oppervlak van nano-zirkoniumoxidedeeltjes plaatsvond. De veresteringsreactie vergelijkbaar met zuur en alcohol vond plaats, en er werd een monomoleculaire film gevormd op het oppervlak, en het oppervlak-gemodificeerde nano-zirkoniumoxidepoeder veranderde van polair in niet-polair. Tegelijkertijd wordt, omdat de monomoleculaire film op het oppervlak van het poeder wordt geadsorbeerd, de interactiekracht tussen de poeders (inclusief de intermoleculaire kracht en mechanische scharnierkracht) verminderd, dat wil zeggen dat de wrijvingsweerstand wanneer het poeder stroomt wordt verminderd, waardoor de vloeibaarheid van het poeder wordt verbeterd. .