Wat zijn de voordelen van polymere oppervlakteactieve stoffen bij de behandeling van afvalwater?

2019-07-17 21:59:17

De enkele koolstof-koolstofbinding van polymeeroppervlakteactieve stoffen kan onder algemene omstandigheden vrij roteren. De bindingshoek van de enkelvoudige koolstof-koolstofbinding van de hoofdbinding is ongeveer 109 28', en de polymerisatiegraad is over het algemeen groot, dat wil zeggen dat de hoofdketen vrij lang is. Daarom is de hoofdketen in het midden niet recht, twintigvoudig gebogen en gekruld. Gekrulde lineaire moleculen met meerdere negatieve ladingen worden geadsorbeerd door vaste deeltjes op verschillende delen van de moleculaire hoofdketen, alsof ze een brug vormen tussen deze vaste deeltjes. Dit proces van het relatief aggregeren van vaste deeltjes wordt de adsorptiebrug tussen polymeervlokmiddelen en vaste stoffen genoemd. _

Vaste zwevende deeltjes in olieveldwater kunnen worden verwijderd door vlokmiddel. De stof die ervoor kan zorgen dat de vaste zwevende stof in water vlokmiddelneerslag vormt, wordt vlokmiddel genoemd. De zwevende vaste stoffen in water zijn voornamelijk zwevende deeltjes met negatieve ladingen op het oppervlak. Hun wederzijdse afstoting maakt het moeilijk om ze samen te voegen en te laten zinken. Het vlokmiddel kan de negatieve elektriciteit op het oppervlak van zwevende deeltjes neutraliseren, of ervoor zorgen dat de stroomloze deeltjes samenvloeien en snel zinken.

Amfotere polymeervlokmiddelen hebben zowel anionische als kationische groepen op dezelfde polymeerketen. Onder verschillende mediumomstandigheden kan het type ionen dat het vervoert verschillen, en is het geschikt voor de behandeling van verontreinigende stoffen met verschillende ladingen. Het andere voordeel is dat het in een breed scala aan zure en alkalische media kan worden gebruikt. Het heeft goede uitvlokkings- en slibontwateringseffecten op dispersies, emulsies, slib en colloïdale dispersies gestabiliseerd door anionische oppervlakteactieve stoffen in afvalwater. _

Anionisch polyacrylamide (PAM) is oplosbaar in water en vrijwel onoplosbaar in organische oplosmiddelen. Het wordt gekenmerkt door een hoog polymeerelektrolyt in neutrale en alkalische media. Het is gevoelig voor zoutelektrolyten en kan verknopen met metaalionen met een hoge valentie om onoplosbare gels te vormen. Anionisch PAM wordt gebruikt als vlokmiddel voor de scheiding van vaste stoffen en vloeistoffen in de mineraalverwerking, de metallurgie, het wassen van kolen en de voedingsindustrie. Als vlokmiddel wordt het veel gebruikt in olievelden. De algemene dosering is 1-10 mg/l. Het kan ook worden gebruikt met aluminiumzout en het effect is beter. Er moeten verschillende typen A-PAM worden gebruikt voor de watersuspensie van verschillende gesuspendeerde vaste deeltjes. Het belangrijkste doel van dit soort suspensies in olievelden is om te worden gebruikt als waterinjectieverdikkingsmiddel voor de winning van tertiaire olie.

Niet-ionische polyacrylamide (NPAM)-bruggen door veel kleine deeltjes of oliedruppeltjes in rioolwater te adsorberen via lange ketens van de polymeren. Het is een soort uitvlokmiddel met een zeer sterk uitvlokvermogen, en de uitvloksnelheid is sneller dan die van anionische PAM. Aluminiumzouten worden meestal gebruikt bij de behandeling van olieachtig afvalwater in olievelden. Vóór gebruik moet de beste dosering door middel van experimenten worden bepaald. De dosering is te laag, niet effectief en de dosering is te hoog, maar het heeft een negatief effect. Dit komt doordat PAM boven een bepaalde concentratie niet alleen geen rol speelt bij de uitvlokking, maar ook een rol speelt bij de dispersie en stabilisatie. Om een ​​uniforme menging te garanderen, moet een lagere concentratie worden gebruikt. Als zeer selectief uitvlokmiddel wordt niet-ionisch PAM gebruikt in boorspoeling met een laag vaste stofgehalte, waarbij gebruik wordt gemaakt van bentoniet, omdat het puin tijdens het boren kan uitvlokken en bentoniet verspreid kan houden.