De oppervlaktespanning van een ontvettingsoplossing die oppervlakteactieve stoffen bevat, is zeer laag

2021-01-15 01:15:42

De oppervlaktespanning van de ontvettingsoplossing die oppervlakteactieve stof bevat, is zeer laag en de grensvlakenergie is klein, dus wanneer de lucht in de oplossing wordt gemengd, worden de oppervlakteactieve moleculen in een bepaalde volgorde op het gas-vloeistofgrensvlak geadsorbeerd, zodat de gevormde bellen een bepaalde viscositeit hebben en de neiging hebben stabiel te zijn. Een groot aantal bellen vormt slechts dunne bellen, gescheiden door een dunne vloeistoffilm, en vormt bellen. Bij het ontvetten speelt olievervuiling een belangrijke rol. Als de bel echter te veel is, zal de reinigingsmachine tevoorschijn komen. Het zal niet alleen de locatie vervuilen, maar ook het verlies van ontvettingsvloeistof veroorzaken, het vloeistofniveau zal dalen, het vloeistofniveau zal dalen en het schuim zal te veel zijn. Daarom moet het schuimgehalte worden gecontroleerd.

Bij de formule van ontvettingsmiddel begint het ontschuimen hoofdzakelijk vanuit twee aspecten: het toevoegen van ontschuimingsmiddel of het aanpassen van de formule. De algemeen gebruikte ontschuimers zijn vloeistoffen die zich gemakkelijk over het oppervlak van bellen verspreiden. Wanneer het ontschuimingsmiddel zich over het vloeistofoppervlak van de bellenfilm verspreidt, zal het de vloeistof van de aangrenzende oppervlaktelaag wegnemen en de vloeistoffilm lokaal dun maken, zodat de vloeistoffilm breekt om het doel van ontschuiming te bereiken. Over het algemeen geldt dat hoe sneller het ontschuimingsmiddel zich over het oppervlak verspreidt, hoe sterker het ontschuimende effect is. Het grootste deel van de vloeistof die zich over het oppervlak kan verspreiden en een ontschuimend effect heeft, heeft een lage oppervlaktespanning en kan gemakkelijk aan het oppervlak van de oplossing worden geadsorbeerd. Enerzijds neemt het de oppervlaktevloeistof weg en anderzijds is het gemakkelijk te verspreiden. De bellenmoleculen in de oppervlaktefilm worden vervangen door bellen.

De resultaten laten zien dat de hoge oppervlakteactiviteit van fluorhoudende oppervlakteactieve stoffen te wijten is aan de kleine van der Waals-aantrekkingskracht tussen moleculen. De spanning die nodig is om de oppervlakteactieve moleculen van de waterige oplossing naar het oppervlak van de oplossing te laten bewegen, is klein, wat resulteert in een groot aantal oppervlakteactieve moleculen die zich op het oppervlak van de oplossing verzamelen en een sterke oppervlakteadsorptie vormen. Deze verbindingen hebben niet alleen een lage affiniteit voor water, maar ook voor koolwaterstoffen. De fluorhoudende oppervlakteactieve stof kan bijvoorbeeld selectief adsorberen op het wateroppervlak om de oppervlaktespanning te verminderen, terwijl de koolwaterstofoppervlakteactieve stof kan adsorberen op het olie/water-grensvlak om de grensvlakspanning te verminderen. Dit zal zeker de bevochtigbaarheid van de waterige oplossing verbeteren.

Penetrant en bevochtigingsmiddel zijn hulpmiddelen om ervoor te zorgen dat het oppervlak van de vezel of het weefsel snel door water wordt bevochtigd en in de vezel kan doordringen. De oppervlakteactieve stof die ervoor kan zorgen dat vloeistof in een poreuze vaste stof dringt of versnelt, wordt penetrant genoemd. Het uitgangspunt van infiltratie is bevochtiging vóór adsorptie. Bevochtiging verwijst naar de mate waarin de vloeistof zich over het vaste oppervlak verspreidt nadat deze in contact is gekomen met de vaste stof. Daarom worden penetranten en bevochtigers niet alleen gebruikt bij het ontlijmen, schuren, merceriseren en bleken, maar ook veel gebruikt bij het bedrukken en afwerken.