De oppervlaktespanning van ontschuimer moet lager zijn dan die van oppervlakteactieve stoffen

2021-04-26 22:44:23

Vergeleken met ionische oppervlakteactieve stoffen hebben niet-ionische oppervlakteactieve stoffen minder schuimvorming en zijn ze minder stabiel. Sommige oppervlakteactieve stoffen zijn gemakkelijk oplosbaar in water en kunnen de oppervlaktespanning niet onder de 30 dyne / cm verlagen. Het alkynglycolsysteem, het organische siliciumsysteem (Tegopren) en de oppervlakteactieve fluor (perfluoroctanoaat) zijn bijvoorbeeld zeer goed oplosbaar in water en kunnen de oppervlaktespanning verlagen tot minder dan 25 dyne/cm. Het zijn allemaal effectieve ontschuimers. Het mechanisme van ontschuiming is het vervangen van de schuimende oppervlaktefilm die wordt geproduceerd door gemakkelijk schuimende oppervlakteactieve stoffen met volledig andere membranen. De oppervlaktespanning van de ontschuimer moet lager zijn dan die van de oppervlakteactieve stof, zodat de ontschuimer spontaan kan worden gebruikt. Het is ontwikkeld op het bestaande membraan.

Organische alcohol (hexadecanol) en ester (triacontaatfosfaat) kunnen ook als ontschuimer worden gebruikt. De dosering van het ontschuimer moet in het algemeen gecontroleerd worden. Op basis van het vaste polymeer moet de dosering minder dan 0,01% zijn. Als de dosering ontschuimer te hoog is, kan dit nadelige effecten hebben op de film.

Bij de elektrostatische spuittechniek verkrijgen de vernevelde coatingdeeltjes een hoge spanning in het spuitpistool. Daarom worden de coatingdeeltjes aangetrokken door het geaarde substraat. De bezettingsgraad van de coating is hoog en de dekkwaliteit van de ondergrond is goed. Bij coatings op oplosmiddelbasis kan de weerstand echter te hoog zijn (> 10.000 m) vanwege de niet-polariteit van het oplosmiddel. Ω Daarom is de dekking van de coating op het substraat erg laag. De oplossing voor dit probleem is het toevoegen van polaire oplosmiddelen, maar het kan zijn dat er een grote hoeveelheid polaire oplosmiddelen moet worden toegevoegd om de vereiste weerstand te bereiken. Zo moet de weerstand van xyleen (> 10000m Ω Vol - ') tot de gewenste waarde (0,6m) Ω maximaal 50% butanol worden toegevoegd.

Een andere manier om de weerstand van coatings te verminderen is het gebruik van kationische oppervlakteactieve stoffen, wat het voordeel heeft dat er minder oppervlakteactieve stoffen aanwezig zijn (< 5%). Wanneer er ten minste één alkylgroep (> c16h33) in de oppervlakteactieve stof zit, is het effect van het verminderen van de weerstand beter, wat ook bevorderlijk is voor het oplossen van de oppervlakteactieve stof in niet-polaire oplosmiddelen. De eigenschappen van de evenwichtionen geassocieerd met de polaire groepen kationen zijn ook erg belangrijk. Over het algemeen zijn halogeen-evenwichtionen niet geschikt, omdat zij de neiging hebben de corrosie onder de coating te versnellen, en kationische amine-oppervlakteactieve stoffen moeten worden gekozen.