De deeltjesgrootte van ZnO-poeder varieert met de hoeveelheid oppervlakteactieve stof

2020-11-17 18:16:53

De verschillende polymerisatiegraad van dezelfde oppervlakteactieve stof heeft een grote invloed op de grootte en dispersie van ZnO-nanodeeltjes. Wu Wei et al. Bestudeerde het effect van PEG met verschillend molecuulgewicht op de grootte en dispersie van ZnO-nanodeeltjes. De resultaten laten zien dat nano-ZnO, in situ gemodificeerd door PEG, Zn (OH) 2 kan dispergeren door de Zn (OH) 2-precursor aan het oppervlak te adsorberen en afhankelijk van het sterische hindereffect dat wordt geproduceerd door de lange ketenstructuur van PEG. Als het molecuulgewicht van PEG te klein is, kan het niet de rol van sterische hinder spelen. Als het molecuulgewicht van PEG te groot is, zal de intermoleculaire kracht tussen de deeltjes toenemen en zal agglomeratie optreden.

Het is ook erg belangrijk om de juiste hoeveelheid oppervlakteactieve stof te selecteren bij de controle van de deeltjesgrootte, deeltjesgrootteverdeling, deeltjesvorm enzovoort. Een te grote of te kleine hoeveelheid oppervlakteactieve stof zal tot op zekere hoogte de eigenschappen van nano-ZnO beïnvloeden.

De deeltjesgrootte van ZnO-poeder varieert met de hoeveelheid oppervlaktemodificator, en de deeltjesgrootte van nano-ZnO zal alleen klein zijn als de dosering goed is. Dit komt omdat wanneer de hoeveelheid oppervlaktemodificator klein is, er niet voldoende afstotende kracht is tussen deeltjes of op het oppervlak van deeltjes om de zwaartekracht van deeltjes dicht bij elkaar te voorkomen, zodat agglomeratie optreedt. Wanneer de hoeveelheid oppervlakteactieve stof echter te groot is, ontstaat er een overschot aan oppervlakteactieve stof tussen de deeltjes, waardoor de vrije beweging tussen de deeltjes wordt verhinderd, waardoor de deeltjes gaan agglomereren. Bovendien zal de binding van de oppervlakteactieve stof zelf er ook voor zorgen dat de deeltjes dichter bij elkaar komen en agglomereren.

Door de deeltjesgrootte en dispersiegraad van nano-ZnO, bereid met verschillende hoeveelheden peg-300, te vergelijken, kan worden vastgesteld dat een overmatige hoeveelheid peg-300 niet bevorderlijk is voor de dispersie van nano-ZnO-deeltjes. Chen Huaijie et al. Bestudeerde de bereiding van nano-zinkoxide via de sol-gel-methode. Er werd ook op gewezen dat de verschillende doseringen van dezelfde oppervlakteactieve stof de geleertoestand van de voorloper van nano-zinkoxide zouden beïnvloeden. Er werd gesuggereerd dat de hoeveelheid polyethyleenglycol -400 gestabiliseerd kon worden door 130-200 ml polyethyleenglycol -400 en Zn (OH) 2 toe te voegen aan 1 mol Zn2+. Zhuang Tao enzovoort gebruikte titanaatkoppelingsmiddel (NDZ-201) bij de studie van natuurlijk rubber. Het oppervlakteactieve middel van nano-zinkoxide werd bereid. De resultaten tonen aan dat het nano-zinkoxidepoeder gemodificeerd met 1% ~ 5% titanaat een goede dispergeerbaarheid en een uniforme dispersie van kleine omvang heeft. De dispersie van nano-ZnO-poeder gemodificeerd met 20% ~ 60% titanaat is niet zo goed als die met een kleine hoeveelheid titanaat, wat te wijten is aan de uitvlokking van het poeder veroorzaakt door de overmatige hoeveelheid titanaat, waardoor de dispersie ervan verslechtert.