De verdunde oplossing van oppervlakteactieve stof gehoorzaamt aan de wet van de ideale oplossing

2021-05-14 00:23:50

De verdunde oplossing van oppervlakteactieve stof gehoorzaamt aan de wet van de ideale oplossing. Het adsorptievermogen van oppervlakteactieve stoffen op het oppervlak van de oplossing neemt toe met de toename van de concentratie van de oplossing. Wanneer de concentratie een bepaalde waarde bereikt of overschrijdt, zal de adsorptiehoeveelheid niet langer toenemen. Deze overtollige oppervlakteactieve moleculen zijn ongeordend of bestaan ​​op een regelmatige manier. Zowel de praktijk als de theorie laten zien dat ze in een oplossing een verbindend complex vormen, dat micellen wordt genoemd.

Momenteel zijn er weinig soorten hoogwaardige vetvloeistoffen. Hoewel er waterdichte, antistatische, aangroeiwerende en zachte en volledige handvetvloeistoffen zijn, maar er geen goed merceriserend vetvloeistoffenmiddel bestaat, is het dringend noodzakelijk om verschillende vetvloeistoffen met speciale eigenschappen te ontwikkelen. De belangrijkste ontwikkelingsrichting in de toekomst is het synthetiseren van vetvloeistoffen, gesulfoneerde oliën, gesulfoneerde vetalcoholen, synthetische lipiden en producten met speciale eigenschappen zoals waterdichtheid, licht, elektrolyt- en wasbestendigheid. De bindende vetvloeistoffen bevatten een carboxylgroep, die beter kan worden gecombineerd met het looien, en kan het nadeel van de oliemigratie naar het oppervlak overwinnen nadat de andere vetvloeistoffen lange tijd in gebruik zijn genomen, wat leidt tot het verharden van het leerlichaam. Er is vooral aandacht besteed aan het gecombineerde vetvloeimiddel van het alkylalkanolamide-type.

De polymere oppervlakteactieve stoffen kunnen worden geclassificeerd in natuurlijke macromoleculaire oppervlakteactieve stoffen en synthetische macromoleculaire oppervlakteactieve stoffen volgens de bronclassificatie.

Natuurlijke polymeeroppervlakteactieve stof is een amfifiel, in water oplosbaar polymeer dat wordt gescheiden en verfijnd uit planten, inclusief de polymeeroppervlakteactieve stof (ook wel semi-synthetische polymeeroppervlakteactieve stof genoemd) die wordt gemaakt door chemische modificatie van natuurlijke macromoleculen. Zoals verschillende zetmeel, gom, polysacharide, gemodificeerd zetmeel, cellulose, eiwit en chitosan, enz. De synthetische polymeeroppervlakteactieve stof is een soort polymeer dat wordt gesynthetiseerd door homopolymerisatie van hydrofiel monomeer of copolymerisatie met hydrofoob monomeer. Zoals polyacrylamide, polyacrylzuur en polystyreen-acrylzuurcopolymeer.