Het verschil in lipofiele structuur van oppervlakteactieve stoffen is klein

2021-06-10 00:50:27

De oliegerelateerde structuur van oppervlakteactieve stoffen verschilt van die van koolwaterstoffen met lange ketens, en de volgende structuren zijn uitgebreid:

① Rechtketenige alkyl (C8-C20); ② Vertakt alkyleen (C8-C20); ③ Alkylfenyl (het aantal alkylkoolstofatomen is 8-16); ④ Alkylnaftyl (het aantal alkylkoolstofatomen is meer dan 3); ⑤ Harsderivaten; ⑥ Polyoxypropyleen met hoog molecuulgewicht; ⑦ Perfluor- (of chloor-)alkyl met lange keten; ⑧ Perfluorpoxypropenyl (laag molecuulgewicht); ⑨ Siloxaan, enz. De watergerelateerde genen van de plant zijn divers en verschillend.

Het verschil in oppervlakteactieve eigenschappen houdt verband met de grootte en vorm van de koolwaterstofgroep, maar ook met de hydrofiele groep. Daarom is de classificatie van oppervlakteactieve stoffen over het algemeen gebaseerd op de structuur van hydrofiele groepen, dat wil zeggen dat ze, afhankelijk van de soorten ionen, wanneer oppervlakteactieve stoffen in water worden opgelost, in vier categorieën kunnen worden verdeeld: kation, anion, amfoteer en niet-ionisch. Bij de industriële productie worden twee typen aniontype en niet-ionisch type gebruikt.  

De hydrofiele olieaffiniteit van oppervlakteactieve stoffen houdt verband met bevochtiging, wassen en emulgering, voornamelijk wat betreft de HLB-waarde en de kritische micelconcentratie (CMC).

Oppervlakteactieve stof wordt ook wel interface-actief middel genoemd. In enge zin verwijst het naar de stoffen die de oppervlaktespanning van water aanzienlijk kunnen verminderen bij een zeer laag gehalte, de zogenaamde oppervlakteactieve stof. Over het algemeen verwijst het naar alle stoffen die de oppervlaktetoestand van het systeem duidelijk kunnen veranderen, wat oppervlakteactieve stoffen worden genoemd. De oppervlakteactieve moleculen zijn samengesteld uit in olie oplosbare en in water oplosbare hydrofiele groepen. De oliegerelateerde groepen worden vertegenwoordigd door lange koolwaterstofketens. Hydrofiele groepen zijn polaire groepen, zoals hydroxyl-, carboxyl-, amino-, sulfonzuur- en ethergroepen. De verschillende affiniteit van de twee groepen treedt onafhankelijk en gelijktijdig op. Deze eigenschap zorgt ervoor dat het vloeistofoppervlak vele eigenschappen verandert, die tot uiting komen in de adsorptie op het oppervlak of grensvlak, de afname van oppervlaktekracht en grensvlakspanning, bevochtiging, reiniging, dispergeren en oplosbaar maken, emulgering en smering.