De combinatie van oppervlakteactieve stoffen heeft een synergetisch effect

2021-05-05 18:10:44

Oppervlakteactieve stoffen kunnen de grensvlakspanning verminderen en de bevochtigingshoek θ bijna nul maken, het vaste poeder kan spontaan worden gedispergeerd in een oplossing van oppervlakteactieve stoffen. Ondertussen kan oppervlakteactieve stof ervoor zorgen dat vloeistof het binnenoppervlak van vaste stof bevochtigt, vloeistof in het kanaal laat doordringen en tussen de interne aggregaten van de deeltjes leegt, een bepaalde druk biedt, en onder invloed van mechanische kracht zal de versterkende bindingskracht van deeltjesaggregatie worden vernietigd. Tegelijkertijd kan oppervlakteactieve stof helpen bij het slijpen, de oppervlakte-energie van deeltjes verminderen, voorkomen dat het oppervlak van een beschadigd oppervlak zich hecht en zo het doel bereiken van het voorkomen van deeltjesaggregatie.

Oppervlakteactieve stoffen als slijphulpmiddel spelen ook een smerende rol, waardoor het specifieke oppervlak van het product kan worden verbeterd, de maaltijd kan worden verkort en de maalefficiëntie kan worden verbeterd. Het werkingsmechanisme kan als volgt worden samengevat: het verminderen van de breekenergie, het vergroten van de kans op brosse breuken, het voorkomen van plastische vervorming, het beheersen van uitvlokking en aggregatie van fijne deeltjes, het versterken van de dispersie en het aanpassen van de reologische eigenschappen van slurry.

De traditionele typen zijn natriumalkylbenzeensulfonaat, natriumalkylnaftaleensulfonaat en natriumalkylsulfaat. Van deze anionische oppervlakteactieve stoffen hebben hydrofobe groepen met een vertakte ketenstructuur en een lange koolstofketen een slechte biologische afbreekbaarheid, wat gemakkelijk watervervuiling in rivieren kan veroorzaken. Bovendien hebben sulfonaat en sulfaat, de hydrofiele groepen, de deelname van zwavelbacteriën nodig, dus de afbraaktijd is lang. Daarentegen zijn fosfo-esters relatief eenvoudig en zijn carboxylaten gemakkelijk afbreekbaar. Onder hen hebben twaalf natriumalkylbenzeensulfonaten (LAS), die als wasmiddel worden gebruikt, een grote stimulatie, een grote teratogeniteit, een sterke alkalische weerstand en een relatief slechte biologische afbreekbaarheid. Het wordt geleidelijk gereduceerd tot vetalcoholpolyoxyethyleenethersulfaat (AES), secundair alkylsulfonaat (SAS), enzovoort. α- Natriumolefinesulfonaat (AOS), α- Natriumsulfonylvetzuurmethylester (MES), vetalcoholpolyoxyethyleenethercarboxylaat (AEC) en nieuwe producten, theesaponine en polypeptide-oppervlakteactieve stof, werden vervangen.

Het is een soort oppervlakteactieve stof die veel wordt gebruikt, die kan worden gecombineerd met andere soorten oppervlakteactieve stoffen en een synergetische en synergetische rol speelt, en de functies heeft van ontschuimen, emulgeren, reinigen en dispergeren. Onder hen zijn de belangrijkste ontschuimingsmiddelen vetamide en polyoxyethyleendialkylether; Er zijn drie series emulgatoren: alkylfenolpolyoxyethyleenether (OP-serie), vetzuursorbitolester (s-serie), polyoxyethyleenvetzuurwaterverliessorbitolester (T-serie). De leveller zoals het toevoegen van O en O-15 op een vlakke manier.

Hoewel TX-10 kan worden behandeld met een biochemische methode, zijn de afbraakproducten nog steeds fenolen, die giftig zijn voor vissen en het voortplantingssysteem van het menselijk lichaam kunnen vernietigen. Sommige Europese landen zijn bij wet verboden en kunnen worden vervangen door natuurlijke vetalcohol, polyoxyethyleenether of sorbide met een lage toxiciteit. Bovendien trekken glycosyloppervlakteactieve stoffen, ALKYLGLUCOSIDES (APG), sucrose-esters (SE) en alkanolamide steeds meer aandacht vanwege hun uitstekende toepassingsprestaties, lage toxiciteit en uitstekende biologische afbreekbaarheid.