De toepassingsprestaties van alkylglycosiden worden sterk beïnvloed door de pH-waarde van de oplossing

2022-01-23 19:37:55

De interactie tussen zwakke pigmentdeeltjes en oppervlakteactieve stoffen is een ander geval. Op het grensvlak tussen water en vaste stof spelen oppervlakteactieve stoffen volledig in op de natuurlijke affiniteit van hydrofiele en hydrofobe groepen in hun moleculen en bevinden ze zich selectief aan beide zijden van het grensvlak. Hydrofiele groepen adsorberen watermoleculen en hydrofobe groepen adsorberen pigmentdeeltjes om een ​​dubbele adsorptielaag te vormen met pigmentdeeltjes als kern. De nadelen van hydrofobiciteit en lipofiliteit van pigmentdeeltjes zijn verbeterd. Het bestaan ​​van sterische hinder overwint de van der Waals-aantrekkingskracht tussen pigmentdeeltjes en voorkomt de heruitvlokking van pigmentdeeltjes. Hoe groter de sterische weerstand van de dubbele adsorptielaag, hoe kleiner de kans op botsing en contact tussen pigmentdeeltjes, en hoe stabieler het suspensie-dispersiesysteem is.

Alkylglycosiden kunnen worden onderverdeeld in anionische, kationische, amfotere en niet-ionische typen, afhankelijk van of hun groepen geïoniseerd kunnen worden en de eigenschappen van geïoniseerde groepen. Het is over het algemeen samengesteld uit niet-polaire lipofiele groepen en polaire hydrofiele groepen. De twee groepen bevinden zich aan beide uiteinden van het molecuul en vormen asymmetrische hydrofiele en hydrofobe structuren.

De structurele kenmerken van anionische oppervlakteactieve stoffen zijn dat ze negatief geladen hydrofiele groepen en hydrofobe groepen bevatten. De structuur van hydrofobe groepen bestaat voornamelijk uit koolwaterstof met een rechte keten en een ringketen. De structuur van hydrofiele groepen bestaat voornamelijk uit alkalimetaalsulfonaatgroepen en sulfaatgroepen. De oppervlakteactieve stoffen van kalium-, natrium- en ammoniakzouten hebben een hoge oplosbaarheid in water en kunnen worden gebruikt bij de productie van waterige verfpasta.

De structurele kenmerken van kationische oppervlakteactieve stoffen zijn dat ze positief geladen hydrofobe groepen bevatten, vaak quaternaire ammoniumverbindingen met een groot volume, en een sterk adsorptievermogen hebben op vaste oppervlakken. Ze worden meestal gebruikt in oplosmiddelen of zure waterige systemen.

De structurele kenmerken van amfotere oppervlakteactieve stoffen zijn dat hun groepen groepen met verschillende ladingen met verschillende pH-waarden van het systeem ioniseren, wat de functie van anionen of kationen aantoont. Vanwege hun onstabiele eigenschappen worden amfotere oppervlakteactieve stoffen minder gebruikt in de coatingindustrie.

Niet-ionische oppervlakteactieve stoffen kunnen niet worden geïoniseerd in waterige systemen, maar kunnen worden gehydrateerd door waterstofbruggen via zuurstof in de moleculen. De moleculen bevatten zowel hydrofiele hydroxyl- of etherbindingen als hydrofobe ester- of amidebindingen. Ze kunnen compatibel zijn met ionische oppervlakteactieve stoffen en hebben een uitstekende compatibiliteit. Ze worden veel gebruikt bij de bereiding van waterige verfpasta's.

In het waterige dispersiesysteem worden de applicatieprestaties van oppervlakteactieve stoffen sterk beïnvloed door de pH-waarde van de oplossing. De meeste ionische oppervlakteactieve stoffen, vooral ionische oppervlakteactieve stoffen, kunnen alleen goede resultaten bereiken als ze binnen een bepaald pH-waardebereik worden toegepast. Het wateroplosbare coating- en kleurpastasysteem is over het algemeen zwak alkalisch en de pH-waarde is ongeveer 7,5 ~ 8,5. Daarom kunnen anionische en niet-ionische oppervlakteactieve stoffen worden geselecteerd, zoals weergegeven in Tabel 1. De adsorptiestabiliteit van anionische oppervlakteactieve stoffen in een waterig systeem is gemakkelijk te veranderen vanwege de invloed van naast elkaar bestaande ionen, pH-waarde, temperatuur en andere factoren, dus moet met voorzichtigheid worden gebruikt. Bij praktische toepassing wordt vaak een verscheidenheid aan oppervlakteactieve stoffen gebruikt om te voldoen aan de adsorptiebehoeften van het oppervlak van pigmentdeeltjes.