De toepassing van biosurfactanten krijgt steeds meer aandacht

2020-07-08 00:24:49

Met de steeds prominentere milieuproblemen van chemische oppervlakteactieve stoffen heeft de toepassing van biosurfactanten steeds meer aandacht getrokken. Eind jaren tachtig is de ontwikkeling van biosurfactanten door middel van bio-engineeringtechnologie een nieuw onderwerp geworden op het gebied van internationale bio-engineering. In de afgelopen twintig jaar, met de snelle ontwikkeling van de moderne biotechnologie en de toepassing van biosurfactanten bij de olie-exploitatie, milieubescherming, farmaceutische industrie, voedselverwerking en andere aspecten, hebben mensen een sterke belangstelling voor het gebruik van deze technologie op industrieel gebied. De toename van het mondiale milieubewustzijn heeft de trend bevorderd dat biosurfactanten chemische oppervlakteactieve stoffen vervangen.

Biosurfactanten hebben een verscheidenheid aan bronnen, chemische structuren en toepassingen. Momenteel classificeren mensen biosurfactanten over het algemeen op basis van hun chemische structuren. Rhamnolipid en rhamnolipid zijn een van de belangrijkste biosurfactanten in China en daarbuiten.

Van veel pure oppervlakteactieve stoffen is getest dat ze weinig irriterend en zeer mild zijn. Om vele redenen, zoals grondstoffen, processen en nevenreacties, kunnen er echter onzuiverheden in de producten terechtkomen, zoals niet-gereageerde grondstoffen, bijproducten, giftige gekleurde stoffen, enz. De toepassing van deze oppervlakteactieve stoffen als hoogwaardige, milde varianten in cosmetica en producten voor persoonlijke hygiëne is beperkt.

Kleine moleculaire oppervlakteactieve stoffen veroorzaken gemakkelijk percutane penetratie en veroorzaken grote irritatie van de huid; Hoewel macromoleculaire oppervlakteactieve stoffen niet gemakkelijk hun eigen transdermale penetratieproblemen hebben, en vanwege de invloed van macromoleculaire secundaire en tertiaire structuren, zijn polaire groepen en hydrofobe vertakte ketens niet gemakkelijk om direct en sterk in wisselwerking te treden met huid of haar, dus zijn ze relatief mild. Momenteel hebben de oppervlakteactieve stoffen en emulgator die in cosmetica en producten voor persoonlijke hygiëne worden gebruikt de neiging zich te ontwikkelen tot macromoleculen en polymeren, of om natuurlijke polymeren, zoals gemodificeerd zetmeel, peptiden, gehydrolyseerde cellulose en gom, of synthetische polymeren, zoals polyamide of polyacrylzuur, te modificeren als emulgatoren en verdikkingsmiddelen voor cosmetische emulsies. Het heeft een hoog rendement, lage stimulatie en milde werking.