Oppervlakteactieve stoffen met unieke eigenschappen worden gebruikt om de oplosbaarheid van geneesmiddelen te verbeteren

2021-09-05 23:32:51

alkylpolyglucoside (APG) is een milde oppervlakteactieve stof die sinds de jaren negentig in de wereld is ontwikkeld. Deze oppervlakteactieve stoffen kunnen worden gesynthetiseerd uit hernieuwbare plantaardige hulpbronnen. Ze hebben niet alleen een breed spectrum antibacteriële activiteit, maar hebben ook de voordelen van snelle en volledige biologische afbraak en geen vervuiling van het milieu. Dit artikel probeert twee typische roodwaterorganismen, Prorocentrum dentatum 0201-01 en roodwater-heterobay-algen, als voorbeelden te nemen om het effect van APG-oppervlakteactieve stoffen op de groei en het doden van roodwaterorganismen te onderzoeken, om zo een basis te leggen voor de ontwikkeling van de toepassing van deze verbindingen bij de bestrijding van schadelijke roodwaterorganismen.

De toepassing van oppervlakteactieve stoffen in farmaceutische preparaten in het water kan hun productieproces, uiterlijkeigenschappen en toedieningsvormen verbeteren, zoals stabiliteit, helderheid, hardheid, oplosbaarheid in water, desintegratie, oplosbaarheid, kleur en smaak. In de praktijk kan het de biologische beschikbaarheid van medicijnpreparaten verbeteren, maar aan de andere kant zal oneigenlijk gebruik van oppervlakteactieve stoffen een wisselwerking hebben met verschillende componenten in medicijnrecepten en fysisch-chemische veranderingen veroorzaken (redox en katalytische hydrolyse), die de stabiliteit van medicijnpreparaten en zelfs het genezende effect zullen beïnvloeden. Bij het selecteren van rassen moet dit worden bestudeerd voordat het in de praktijk wordt toegepast.

Vanwege de unieke activiteitsmodus van waterdieren is de manier van medicijntoediening ook heel anders dan die van landdieren. De toedieningsmethoden voor waterdieren zijn over het algemeen watertoediening en voermenging. Dit laatste wordt echter over het algemeen toegediend via water, wat beperkt wordt door verlies aan oplossing, de desintegratietijd van het voer en de smakelijkheid. Tot nu toe is de voermengmethode niet erg succesvol en de eerste is nog steeds de belangrijkste manier van toedienen.

Het grootste obstakel bij de toediening van medicijnen op waterbasis is dat veel medicijnen onoplosbare stoffen zijn, die moeten worden omgezet in doseringsvormen en hun fysieke eigenschappen moeten veranderen. Oppervlakteactieve stoffen hebben duidelijke voordelen bij het verschaffen van in water oplosbare eigenschappen van geneesmiddelen. Door de selectie van geschikte oppervlakteactieve stoffen zijn veel in water onoplosbare geneesmiddelen lokaal met succes toegepast op het gebied van aquatische producten, zoals in water oplosbare erytromycine, in water oplosbare chlooramfenicol, in water oplosbare sulfonamide, in water oplosbare TMP, enz. Oppervlakteactieve stoffen die op dit gebied veel worden gebruikt, zijn onder meer BS - 12, TEG - 103, teg51, natriumdodecanolsulfaat, tween, polyvinylpyrrolidon, alcoholetherfosfaat, Pingjia 0 - 20, amide-etherfosfaat, alcoholethercarboxylaat en amineoxide, en steeds meer unieke oppervlakteactieve stoffen worden gebruikt om de oplosbaarheid van geneesmiddelen te verbeteren.

Vanwege het enorme medicijnafgiftesysteem in de aquacultuur neemt ook de dosering toe. Daarom wordt de vraag om de werkzaamheid te verbeteren, de medicijnkosten te verlagen en de last van de aquacultuur te verminderen steeds urgenter. De eis van hoge efficiëntie en lage prijs van aquatische medicijnen is de gemeenschappelijke wens van de hele aquacultuursector geworden. Daarom wordt het onderzoek naar de efficiëntie van medicijneigenschappen steeds actiever.

Wetenschappers in westerse landen hebben oppervlakteactieve stoffen gebruikt bij het synergetische onderzoek naar geneesmiddelen in het water als een van de belangrijkste maatregelen om veel problemen in deze sector op te lossen, en hebben zeker succes geboekt. De variëteiten die met succes op dit gebied zijn toegepast, zijn onder meer dodecylbetaïnesulfosuccinaat, alkylglycoside APG, sucrose-ester, SP - 80, octylfosfaat, aeo11-fosfaat, dodecylanion en oppervlakteactieve kationenparen, enz. Na toevoeging van de bovengenoemde oppervlakteactieve stoffen kan de werkzaamheid over het algemeen met 2 tot 5 keer worden verhoogd en kunnen de kosten van geneesmiddelen voor aquacultuur effectief worden verlaagd met 2/3 ~ 4/5. Door de verlaging van de medicijndosering wordt ook de irritatie van medicijnen bij vissen en garnalen in het water sterk verminderd, waardoor het fenomeen van sterfte als gevolg van medicijnstimulatie wordt verminderd.