Oppervlakteactieve stoffen zullen een belangrijkere rol spelen in de keramische industrie

2021-01-25 00:29:17

Bij de toepassing van oppervlakteactieve stoffen in de keramische industrie zijn theorieën uit de materiaalkunde, de colloïdale chemie en de oppervlaktechemie betrokken. Daarom is het noodzakelijk om het effect van oppervlakteactieve stoffen op keramische matrixmaterialen, de sinter- en eutectische eigenschappen van keramische matrixmaterialen, en de invloed van restcomponenten op producteigenschappen te bestuderen.

Wanneer oppervlakteactieve stof als maalhulpmiddel wordt gebruikt, moet deze een goede selectiviteit hebben, de viscositeit van de slurry kunnen aanpassen, een sterke weerstand tegen Ca2+ en Mg2+ hebben en niet gemakkelijk door de pH worden beïnvloed. Opgemerkt moet worden dat verschillende poedermaterialen zoals aluminiumoxide, kwarts en kalksteen een verschillende oppervlaktetoestand en hardheid hebben.

Bij gebruik als dispergeermiddel van keramische slurry moeten we aandacht besteden aan de invloed van de oppervlaktetoestand van keramische deeltjes, lading, pH-waarde van slurry en andere factoren op de stabiliteit van slurry. Daarom moeten we geschikte oppervlakteactieve stoffen selecteren op basis van de verschillende functies en vereisten van het gietproces, en voortdurend nieuwe groene en hoogwaardige oppervlakteactieve stoffen ontwikkelen. Er wordt aangenomen dat met de verDIEPing van onderzoek en de ontwikkeling van wetenschap en technologie de speciale structuur en functie van oppervlakteactieve stoffen een grotere rol zullen spelen op het gebied van de keramische industrie.

Bij de behandeling en terugwinning van afvalwater uit de keramische industrie, zoals slurry- en glazuurslurry-afvalwater, wordt vaak een neerslag- of vlokmiddel toegevoegd. De functie ervan is tegengesteld aan die van dispergeermiddel, dat de destabilisatie en aggregatie van het colloïdsysteem kan bevorderen, om de ontwateringseigenschappen en de groutefficiëntie van drijfmest te verbeteren.

Het molecuulgewicht van de oppervlakteactieve polymeer is groot en er zijn voldoende reactiepunten of actieve punten op de moleculaire keten. Het speelt een rol bij het binden en overbruggen van de twee deeltjes die ver van elkaar verwijderd zijn, zodat de deeltjes geleidelijk groter worden en zich in verschillende vormen met de deeltjes combineren om harde aggregaten te vormen en uit te vlokken. Het werkingsmechanisme is als volgt: ① het neutraliseren van de oppervlaktelading van colloïdale deeltjes; ② een deel van de kettingsegmenten adsorbeert op mozaïekachtige wijze deeltjes op het oppervlak; ③ verknopen of sensibiliseren en overbruggen; ④ polymeerketens vormen een verstrengelingsnetwerk om deeltjes op te vangen.

Veelgebruikte oppervlakteactieve stoffen (flocculanten) zijn natriumlauraat, natriumstearaat, dodecylaminoazijnzuur, octadecyltrimethylammoniumchloride, enz. Onder hen kan kationische oppervlakteactieve stof ook een belangrijke bacteriedodende rol spelen bij de behandeling van afvalwater.