Oppervlakteactieve stoffen moeten bij de selectie van rassen worden bestudeerd en vervolgens in de praktijk worden toegepast

2021-08-06 00:07:04

De toepassing van oppervlakteactieve stoffen in farmaceutische preparaten in het water kan hun productieproces, uiterlijkeigenschappen en toedieningsvormen verbeteren, zoals stabiliteit, helderheid, hardheid, oplosbaarheid in water, desintegratie, oplosbaarheid, kleur en smaak. In de praktijk kan het de biologische beschikbaarheid van medicijnpreparaten verbeteren, maar aan de andere kant zal oneigenlijk gebruik van oppervlakteactieve stoffen een wisselwerking hebben met verschillende componenten in medicijnrecepten en fysisch-chemische veranderingen veroorzaken (redox en katalytische hydrolyse), die de stabiliteit van medicijnpreparaten en zelfs het genezende effect zullen beïnvloeden. Bij het selecteren van rassen moet dit worden bestudeerd voordat het in de praktijk wordt toegepast.

Vanwege de unieke activiteitsmodus van waterdieren is de manier van medicijntoediening ook heel anders dan die van landdieren. De toedieningsmethoden voor waterdieren zijn over het algemeen watertoediening en voermenging. Dit laatste wordt echter over het algemeen toegediend via water, wat beperkt wordt door verlies aan oplossing, de desintegratietijd van het voer en de smakelijkheid. Tot nu toe is de voermengmethode niet erg succesvol en de eerste is nog steeds de belangrijkste manier van toedienen.

Het grootste obstakel voor de afgifte van medicijnen op waterbasis is dat veel medicijnen in water onoplosbare stoffen zijn, die moeten worden omgezet in doseringsvormen en hun fysieke eigenschappen moeten veranderen. Oppervlakteactieve stoffen hebben duidelijke voordelen bij het verschaffen van in water oplosbare eigenschappen van geneesmiddelen. Door de selectie van geschikte oppervlakteactieve stoffen zijn veel in water onoplosbare geneesmiddelen lokaal met succes toegepast op het gebied van aquatische producten, zoals in water oplosbare erytromycine, in water oplosbare chlooramfenicol, in water oplosbaar sulfonamide, in water oplosbaar TMP, enz.

Oppervlakteactieve stoffen die op dit gebied veel worden gebruikt, zijn onder meer BS - 12, TEG - 103, teg51, natriumdodecanolsulfaat, tween, polyvinylpyrrolidon, alcoholetherfosfaat, Pingjia 0 - 20, amide-etherfosfaat, alcoholethercarboxylaat en amineoxide, en er worden steeds meer unieke oppervlakteactieve stoffen gebruikt om de oplosbaarheid van geneesmiddelen te verbeteren.

Vanwege het enorme medicijnafgiftesysteem in de aquacultuur neemt ook de dosering toe. Daarom wordt de vraag om de werkzaamheid te verbeteren, de medicijnkosten te verlagen en de last van de aquacultuur te verminderen steeds urgenter. De eis van hoge efficiëntie en lage prijs van aquatische medicijnen is de gemeenschappelijke wens van de hele aquacultuursector geworden. Daarom wordt het onderzoek naar de efficiëntie van medicijneigenschappen steeds actiever.