Oppervlakteactieve stoffen moeten worden onderzocht voordat ze in de praktijk worden gebruikt bij de selectie van rassen

2023-02-07 23:18:38

De toepassing van oppervlakteactieve stoffen in aquatische farmaceutische preparaten kan de uiterlijke eigenschappen van het productieproces en de toedieningsvorm verbeteren, zoals stabiliteit, helderheid, hardheid, oplosbaarheid in water, desintegratie, oplosbaarheid, kleur en smaak, enz. Bij daadwerkelijke toepassing kan het de biologische beschikbaarheid van farmaceutische preparaten verbeteren, maar aan de andere kant zal oneigenlijk gebruik van oppervlakteactieve stoffen een wisselwerking hebben met de ingrediënten in het medicijnrecept en fysieke en chemische veranderingen veroorzaken (redox, katalytische hydrolyse), die de farmaceutische preparaten zullen beïnvloeden. van het product, en zelfs de genezende werking beïnvloeden, moeten worden bestudeerd voordat ze in de praktijk worden gebruikt bij de selectie van variëteiten.

Naast de unieke activiteiten van waterdieren is de wijze van toediening van medicijnen ook heel anders dan die van landdieren. De toedieningsmethoden voor waterdieren zijn over het algemeen watertoediening en voermenging. Omdat laatstgenoemde toediening echter doorgaans via het waterlichaam plaatsvindt, zijn er beperkingen wat betreft het verlies aan oplossing, de desintegratietijd van het voer en de smakelijkheid. Tot nu toe is de manier om medicijnen te mengen niet erg succesvol; de feitelijke situatie is nog steeds de belangrijkste manier om medicijnen toe te dienen.

Het grootste obstakel voor de watertoediening is dat veel medicijnen in water onoplosbare stoffen zijn, die in doseringsvormen moeten worden omgezet om hun fysieke eigenschappen te veranderen. Oppervlakteactieve stoffen hebben duidelijke voordelen bij het verschaffen van in water oplosbare eigenschappen van geneesmiddelen. Door de juiste oppervlakteactieve stoffen te selecteren, zijn veel in water onoplosbare geneesmiddelen lokaal met succes toegepast op het gebied van aquatische producten, zoals: in water oplosbare erytromycine, in water oplosbare chlooramfenicol, in water oplosbaar seksueel sulfonamide, in water oplosbaar TMP, enz.

De oppervlakteactieve stoffen die in dit opzicht veel worden gebruikt zijn: BS-12, Teg-103, Teg51, natriumlaurylsulfaat, Tween, polyvinylpyrrolidon, alcoholetherfosfaat, Pingpingjia 0-20, amide-etherfosforzuuresters, alcoholethercarboxylaten, amineoxiden en steeds meer unieke oppervlakteactieve stoffen worden gebruikt om de oplosbaarheid van geneesmiddelen te verbeteren.

Vanwege het enorme medicijnafgiftesysteem in de aquacultuur neemt ook de hoeveelheid drugsgebruik toe. Daarom wordt de noodzaak om de werkzaamheid van geneesmiddelen te verbeteren, de kosten van geneesmiddelen te verlagen en de last voor de aquacultuur te verminderen steeds urgenter. Het is de algemene wens van de hele aquacultuursector om zeer efficiënte en goedkope aquatische medicijnen nodig te hebben. Daarom wordt onderzoek naar synergieën steeds actiever.