Oppervlakteactieve stoffen hebben twee hoofdfuncties bij chemische reiniging

2020-10-26 00:42:17

Oppervlakteactieve stoffen zijn stoffen die de oppervlaktespanning en grensvlakspanning van vloeistoffen aanzienlijk kunnen verminderen. Hun moleculen zijn samengesteld uit een polaire hydrofiele groep en een niet-polaire hydrofobe groep. Het hydrofiele deel is een carboxylgroep, sulfaatgroep, sulfongroep, aminegroep, quaternaire ammoniumgroep en hydroxylgroep, terwijl het hydrofobe deel wordt vertegenwoordigd door alkanen met lange keten en aromatische koolwaterstoffen.

Vanwege hun amfifiele eigenschappen, hydrofiel en oleofiel, kunnen de oppervlakte-eigenschappen van de reinigingsoplossing tijdens chemisch reinigen worden veranderd, wat resulteert in een lagere oppervlaktespanning, betere bevochtigbaarheid en schuimvorming. Afhankelijk van de lading van het oppervlakteactieve deel kunnen de oppervlakteactieve stoffen worden onderverdeeld in vier categorieën: anionisch, kationisch, niet-ionisch en amfoteer.

Het belangrijkste reinigingsmiddel, de corrosieremmer en de oppervlakteactieve stof zijn de drie belangrijkste componenten van een chemische reinigingsoplossing. De speciale chemische structuur van de oppervlakteactieve stof zorgt ervoor dat de oppervlaktespanning van de oplossing sterk wordt verminderd en de bevochtigbaarheid van de oplossing wordt verbeterd nadat de oppervlakteactieve stof in de vloeibare oplossing is opgelost. Vooral wanneer de concentratie oppervlakteactieve stof in de oplossing de kritische CMC-concentratie bereikt, veranderen de oppervlaktespanning, osmotische druk, viscositeit en optische eigenschappen van de oplossing aanzienlijk.

Met de bevochtiging, penetratie, dispergering, emulgering en solubilisatie van oppervlakteactieve stoffen in het chemische reinigingsproces kan met de helft van de moeite een tweemaal zo hoog resultaat worden bereikt. Samenvattend hebben oppervlakteactieve stoffen bij chemische reiniging twee hoofdfuncties: de eerste is het verhogen van de schijnbare concentratie van onoplosbare organische verontreinigende stoffen door micellaire oplossing, dat wil zeggen solubilisatie; de andere is dat oppervlakteactieve stoffen amfifiele groepen hebben, die kunnen adsorberen of verrijken op het grensvlak tussen de oliefase en de waterfase, waardoor de grensvlakspanning wordt verminderd.