Oppervlakteactieve stoffen hebben het vermogen om sterk aan het oppervlak van deeltjes te adsorberen

2022-12-20 19:01:17

Oppervlakteactieve stoffen hebben het vermogen om sterk aan het oppervlak van deeltjes te adsorberen, het toevoegen van pesticideformuleringen helpt de deeltjes te dispergeren en te suspenderen, en zorgt voor de herdispersie bij het toevoegen van water om te verdunnen in het sproeivat om de aggregatie van deeltjes te voorkomen. Wanneer een ionische oppervlakteactieve stof wordt geselecteerd, adsorbeert deze op het deeltjesoppervlak, waardoor elektrische afstoting ontstaat om de deeltjes van elkaar gescheiden te houden, d.w.z. waardoor de lading van de deeltjes wordt gestabiliseerd; wanneer een niet-ionische oppervlakteactieve stof wordt geselecteerd, adsorbeert het lipofiele deel van de oppervlakteactieve stof aan de deeltjes en strekt het hydrofiele deel zich uit in de waterige fase rond de deeltjes, waardoor een ruimtelijke barrière wordt gevormd, d.w.z. stabilisatie van de weerstand op de ruimtelijke locatie.

Deze helpen de aggregatie van pesticidedeeltjes tijdens de verwerking en opslag van de doseringsvorm te voorkomen. Veelgebruikte dispergeermiddelen in pesticiden zijn ligninesulfonaten, naftaleensulfonaatmethacrylaatcondensaten, polyoxyethyleenalkylfenolen en EO/PO-blokcopolymeren en entcopolymeren van het kamtype. 

Bepaalde niet-ionische emulgatoren zijn de belangrijkste oppervlakteactieve stoffen die in de cosmetische industrie worden gebruikt. Als emulgatoren voor het formuleren van huidverzorgingsemulsies moeten alkylglycosiden goede compatibiliteits- en paringseigenschappen hebben. Om rekening te houden met de vereisten op het gebied van veiligheid, viscositeit, drainage, enz., zijn de polyether-gemodificeerde polysiloxaanbevattende siliconenoppervlakteactieve stoffen vaak gebruikte emulgatoren bij de formulering van Siliconenolie-emulsies.

In de cosmetische industrie worden oplosmiddelen voornamelijk gebruikt bij de productie van make-up, haargroeioliën, haargroei- en haarverzorgingsmiddelen en andere producten. Omdat de olieachtige componenten in cosmetica verschillend zijn qua structuur en polariteit, zijn hun oplosbaarheidsmechanismen verschillend. Niet-ionogene oppervlakteactieve stoffen zoals polyoxyethyleen geharde ricinusolie, polyoxyethyleen ricinusolie, polyoxyethyleensorbitol, polyglycerolvetzuuresters en amfotere derivaten van ricinusoliebasis kunnen goede oplosbaarheidseffecten bereiken.

Wanneer het oplosbaarmakende voorwerp van cosmetisch water geurstof is, moet alkylpolyoxyethyleenether worden gebruikt om het oplosbaar te maken. Andere oppervlakteactieve stoffen die als solubilisatoren worden gebruikt, moeten een hoge hydrofiliciteit hebben. Bovendien mag het oplosbaarmakende middel niet irriterend zijn voor de ogen en de huid.

Het fenomeen dat ervoor zorgt dat niet-wateroplosbare stoffen deeltjes in water vormen en gelijkmatig worden verspreid, wordt dispersie genoemd. De meeste oppervlakteactieve stoffen die als dispergeermiddelen worden gebruikt, zijn ook emulgatoren, zoals vetalcoholpolyoxyethyleenethers, die goede dispergerende eigenschappen hebben. Bovendien worden amfotere oppervlakteactieve stoffen op grote schaal gebruikt bij de productie van cosmetica vanwege hun goede waskracht, biologische afbreekbaarheid, mildheid, lage toxiciteit en lage irritatie, enz., en spelen ze een goede dispergerende rol.  

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)