Oppervlakteactieve stoffen hebben brede toepassingsmogelijkheden op het gebied van nanomaterialen

2022-01-17 00:07:57

De toepassing van oppervlakteactieve stoffen op het gebied van de bereiding van nanomaterialen is bij iedereen bekend, en vanuit een ander gezichtspunt is de ontwikkeling van nanotechnologie het stadium ingegaan van "de moeilijkheid is niet hoe nanodeeltjes moeten worden bereid, maar hoe de relatie tussen macro en micro moet worden vastgesteld, en hoe nanomaterialen moeten worden toegepast". De rol van oppervlakteactieve stoffen bij de toepassing van nanomaterialen is erg belangrijk. Dit artikel introduceert de rol van oppervlakteactieve stoffen in het toepassingsgebied van nanomaterialen en kijkt uit naar het brede toepassingsperspectief van oppervlakteactieve stoffen op het gebied van nanomaterialen.

Oppervlakteactieve stoffen hebben een onmisbare rol gespeeld bij het onderzoek en de toepassing van nanomaterialen. Op het gebied van de bereiding van nanomaterialen zijn met succes verschillende nanomaterialen bereid door gebruik te maken van de geordende aggregaten gevormd door oppervlakteactieve moleculen in het dispersiesysteem, zoals micellen, omgekeerde micellen en micro-emulsies; Kationische oppervlakteactieve stoffen kunnen, als intercalatiemodificator van anorganisch silicaat, een belangrijke rol spelen bij de bereiding van op polymeer gebaseerde anorganische nanocomposieten; Modificatie met oppervlakteactieve stoffen is een belangrijk middel om coalescentie van nanodeeltjes te voorkomen; Oppervlakteactieve stoffen worden ook gebruikt bij de detectie van nanomaterialen. Van de bereiding en karakterisering van nanomaterialen tot de toepassing van nanomaterialen spelen oppervlakteactieve stoffen een uiterst belangrijke rol vanwege hun unieke eigenschappen.

Oppervlakteactieve stoffen hebben een reeks uitstekende eigenschappen, zoals bevochtiging, emulgering, dispersie, oplosbaarheid, schuimvorming, ontschuiming, penetratie, wassen, antistatisch, smering en sterilisatie. Ze zijn doorgedrongen tot vrijwel alle technische en economische afdelingen van het sociale leven. De afgelopen jaren, met de vooruitgang van de samenleving, de ontwikkeling van wetenschap en technologie en de opkomst van een groot aantal hightech-industrieën, breidt ook het toepassingsgebied van oppervlakteactieve stoffen zich uit.

Bij het gebruik van nanodeeltjes heeft het oplossen van het dispersieprobleem van nanodeeltjes veel aandacht getrokken. Ultrafijne deeltjes hebben oppervlakte-effect en volume-effect en vertonen specifieke eigenschappen die verschillen van materialen met grote deeltjes. Hun specificiteit kan sterk worden beïnvloed door de deeltjesgrootte. Nanodeeltjes zijn gemakkelijk te aggregeren vanwege hun speciale oppervlaktestructuur. De interactie-energie tussen nanodeeltjes is anders dan die tussen conventionele deeltjes (of deeltjes), die tijdelijk nano-interactie-energie wordt genoemd. Kwalitatief gesproken is deze nano-actie-energie dat het oppervlak van nanodeeltjes een hoge activiteit heeft vanwege het ontbreken van aangrenzende coördinatie-atomen, wat de interne eigenschap is van de agglomeratie van nanodeeltjes. De fysieke betekenis ervan zou de adsorptiecapaciteit van nanodeeltjes per eenheid specifiek oppervlak moeten zijn. Deze adsorptiekracht is de som van verschillende aspecten van de adsorptie van nanodeeltjes: adsorptie veroorzaakt door waterstofbruggen en elektrostatische interactie tussen nanodeeltjes; Kwantumtunneling tussen nanodeeltjes, ladingsoverdracht en adsorptie veroorzaakt door lokale koppeling van grensvlakatomen; Het enorme specifieke oppervlak van nanodeeltjes zorgt voor adsorptie. Nano-interactie-energie is de interne factor voor de gemakkelijke agglomeratie van nanodeeltjes.