Oppervlakteactieve stoffen krijgen over de hele wereld steeds meer aandacht

2021-06-04 00:01:39

De afgelopen jaren heeft de wereld steeds meer aandacht besteed aan de ontwikkeling en het gebruik van milieuvriendelijke oppervlakteactieve stoffen vanwege de behoeften op het gebied van milieubescherming en biologische veiligheid. Aminozuuroppervlakteactieve stoffen hebben goede bevochtigende, schuimende, antibacteriële, anticorrosieve en antistatische eigenschappen en zijn vrijwel niet giftig en onschadelijk, en mild voor de huid. De afbraakproducten zijn aminozuren en vetzuren, dus ze hebben weinig impact op het milieu, en hebben ook de voordelen van een goede compatibiliteit met andere oppervlakteactieve stoffen, en kunnen op grote schaal worden gebruikt in cosmetica (gezichtsreiniger, badlotion, shampoo, shampoo, enz. Masker, enz.), wasmiddelen, voedsel, dranken, medische en gezondheidszorg, minerale flotatie, aardoliebrandstoffen, metaalreiniging, textielbedrukken en verven, afgifte van pesticiden, enz.

1. syntheseproces en voortgang.

Aminozuren (en zouten) die gewoonlijk worden gebruikt bij de synthese van oppervlakteactieve stoffen uit de N-acylaminozuurreeks omvatten voornamelijk sarcosine, glutamaat, serine, alanine, valine, leucine, enz., waarvan de eerste twee het meest algemeen worden gebruikt, vooral sarcosine. De gebruikte vetzuren zijn onderverdeeld in twee soorten: verzadigde en onverzadigde, zoals laurinezuur, oliezuur, kokosnootoliezuur, palmitinezuur, harde vetzuren, octaanzuur, decaanzuur, waarvan laurinezuur en oliezuur vaker worden gebruikt. Het syntheseproces kan worden onderverdeeld in directe en indirecte methoden, afhankelijk van de uitgangsmaterialen van de reactie.

2. aanvraagstatus.

Naast de functie van traditionele oppervlakteactieve stoffen, zijn aminozuuroppervlakteactieve stoffen in veel aspecten toegepast vanwege hun goede biologische afbreekbaarheid, veiligheid en antibacteriële vermogen. Bovendien zijn ze op grote schaal gebruikt op het gebied van traditionele persoonlijke schoonmaakmiddelen, voedseladditieven, metaalverwerking, ertsflotatie en olie-exploitatie. De laatste jaren is het ook toegepast op het gebied van de biomedische sector.