Oppervlakteactieve stoffen worden op gebruikelijke manieren geclassificeerd

2023-04-12 00:58:02

Bij synthetische wasmiddelen spelen builders gewoonlijk de rol van het verzachten van de waterhardheid en het verbeteren van de pH van de wasvloeistof, en de dosering ervan is over het algemeen groot; de dosering van additieven is klein, wat gewoonlijk "klein materiaal" wordt genoemd. Builders worden meestal gebruikt in waspoeder, en de hoeveelheid die wordt toegevoegd aan vloeibaar wasmiddel is zeer beperkt, tenzij het een gestructureerd vloeibaar wasmiddel is. STPP (natriumtripolyfosfaat) heeft uitgebreide prestaties als waterontharder en is een ongeëvenaarde bouwer. Omdat STPP echter een fosforhoudend additief is, zal het de eutrofiëring van gesloten waterlichamen tot op zekere hoogte verergeren, zodat het niet kan worden gebruikt als oppervlakteactieve stof voor groene wasmiddelen.

In feite omvatten oppervlakteactieve stoffen ook emulgatoren, dat wil zeggen dat het concept van oppervlakteactieve stoffen een bredere reikwijdte heeft, en emulgatoren kunnen als een klein deel van de oppervlakteactieve stoffen worden beschouwd. Simpel gezegd: een lage concentratie oppervlakteactieve stof kan de oppervlaktespanning van het oplossingsoppervlak aanzienlijk verminderen, waardoor de interfacestatus van het systeem verandert. Wanneer het een bepaalde concentratie bereikt, kan het verschillende rollen spelen, zoals emulgeren, demulgeren, schuimen en ontschuimen.

Daarom kunnen emulgatoren, zoals ik al eerder zei, eenvoudigweg worden opgevat als een klein deel van de oppervlakteactieve stoffen. Dus wat voor soort ingrediënten hebben het effect van emulgator? Over het algemeen gebruiken we HLB (hydrofiel-lipofiel evenwicht) om de werking van een emulgator te meten. Over het algemeen zijn sommige oppervlakteactieve stoffen met een HLB van rond de 0 ~ 15 emulgatoren die we vaak gebruiken (emulgatoren in dit bereik worden ook veel gebruikt en zullen in toekomstige artikelen in detail worden beschreven). Dergelijke emulgatoren kunnen worden gebruikt om verschillende emulsies of crèmes te maken (natuurlijk wordt het ook in voedsel gebruikt, maar het wordt in dit artikel niet in detail beschreven).

Oppervlakteactieve stoffen worden over het algemeen ingedeeld in:

1. Anionogene oppervlakteactieve stoffen, representatief: aminozuuroppervlakteactieve stoffen, oppervlakteactieve stoffen op zeepbasis, oppervlakteactieve sulfaatesters.

2. Kationische oppervlakteactieve stoffen, representatief: dit zal ik niet "een kastanje geven", dit wordt niet veel gebruikt bij het reinigen, dus ik zal niet veel zeggen.

3. Niet-ionogene oppervlakteactieve stof, representatief: vetzuurmonoglyceride (ik moet een keer klagen, een bepaald merk zei dat er geen emulgator of oppervlakteactieve stof in de reiniger zit, maar het is eigenlijk dit soort oppervlakteactieve stof dat praktisch is, dat ben ik.) , Glucose-esters

4. Amfotere oppervlakteactieve stoffen, representatief: betaïnes.