Oppervlakteactieve moleculen hebben lipofiele en hydrofiele groepen

2022-09-19 00:46:26

Wanneer de concentratie hoog is, wordt er een dubbellaagse adsorptiefilm gevormd op het metaaloppervlak als gevolg van de interactie van hydrofobe groepen. De verhoging van de concentratie oppervlakteactieve stoffen kan de corrosieremmingsefficiëntie ervan verbeteren. Wanneer de concentratie wordt verhoogd om verzadigingsadsorptie op het metaaloppervlak te bereiken, vertoont het een goede corrosieremmingsefficiëntie. Voor een bepaalde reeks oppervlakteactieve stoffen is de corrosieremmingsefficiëntie De kritische micelconcentratie cmc bereikt een grote waarde. 

Het effect van hydrofobe alkylgroepen met lange keten op corrosieremming is ingewikkelder. Wanneer de ketenlengte korter is en de alkylgroepen op heteroatomen kleiner zijn, kunnen de verlenging van de koolstofketen en de toename van alkylgroepen het corrosieremmende effect van oppervlakteactieve stoffen verbeteren. Dit komt omdat de adsorptie van oppervlakteactieve stoffen op het metaaloppervlak wordt verzorgd door heteroatomen om alleenstaande elektronenparen te verschaffen om coördinatiebindingen te vormen met metaalionen op het metaaloppervlak. De alkylgroep is een elektronenafstotende groep. Het effect verhoogt de dichtheid van de elektronenwolk op het heteroatoom, waardoor de gevormde coördinatiebinding stabieler wordt, wat gunstig is voor het verbeteren van de corrosieremmingsefficiëntie. De oplosbaarheid van oppervlakteactieve stoffen met te lange koolstofketens neemt echter af, waardoor de concentratie in het corrosieve medium niet de concentratie kan bereiken die nodig is voor verzadigde adsorptie. Daarom wordt, na het bereiken van een bepaalde ketenlengte, het aantal koolstofatomen verder verhoogd en neemt de corrosieremmingsefficiëntie af. . 

Oppervlakteactieve moleculen hebben lipofiele en hydrofiele groepen en zijn amfifiele moleculen. Water is een sterk polaire vloeistof. Wanneer de oppervlakteactieve stof in water oplost, volgens het principe van vergelijkbare polariteit en tegengestelde polariteit, worden de hydrofiele groep en het water aangetrokken en oplosbaar in water, en is de lipofiele groep oplosbaar in water. Ze stoten elkaar af en laten water achter, waardoor oppervlakteactieve moleculen (of ionen) worden geadsorbeerd op het grensvlak van de twee fasen, waardoor de grensvlakspanning tussen de twee fasen wordt verminderd. Hoe meer oppervlakteactieve moleculen (of ionen) er op het grensvlak worden geadsorbeerd, hoe groter de vermindering van de grensvlakspanning.

Wanneer de oppervlakteactieve stof op het metaaloppervlak wordt geadsorbeerd, wordt de hydrofiele groep ervan op het metaaloppervlak geadsorbeerd. Vanwege de verschillende eigenschappen van de hydrofiele groep vindt fysische adsorptie of chemische adsorptie plaats aan het metaaloppervlak. De adsorptie van verschillende oppervlakteactieve stoffen op het metaaloppervlak volgt verschillende adsorptie-isothermen. Wanneer de concentratie oppervlakteactieve stof laag is, wordt er een monomoleculaire adsorptielaag gevormd op het metaaloppervlak en vormt het hydrofobe niet-polaire deel een waterafstotende barrière in de waterige oplossing. bedekt met metalen oppervlakken.