Oppervlakteactieve stoffen worden vaak gebruikt als vloeibare booster in farmaceutische producten

2022-09-01 23:13:36

Oppervlakteactieve stoffen worden vaak gebruikt in de industriële industrie. Voor het gebruik van oppervlakteactieve stoffen worden de meeste ervan gebruikt in de was- en textielindustrie. Voor alle fijne industriële industrieën is het onmogelijk om het gebruik van oppervlakteactieve stoffen achterwege te laten. Al onze industrieën die verband houden met de industrie, inclusief de farmaceutische industrie, zijn onlosmakelijk verbonden met het gebruik van oppervlakteactieve stoffen. Er is ook de papierindustrie, die ook een onderdeel is van de fijne industrie. Ook in de papierindustrie worden oppervlakteactieve stoffen veel gebruikt.

In de farmaceutische industrie worden oppervlakteactieve stoffen in de farmaceutische sector vaak gebruikt om de vloeistof te verhogen, waardoor veel moeilijk oplosbare stoffen transparante oplossingen kunnen worden en de concentratie van oplossingen kan toenemen. Bovendien worden in de farmaceutische industrie ook oppervlakteactieve stoffen gebruikt bij het gebruik van bactericiden en desinfectiemiddelen. Ze kunnen bacteriële biofilmeiwitten denatureren of zelfs hun oorspronkelijke functies verliezen door sterke interactie met bacteriële biofilmeiwitten. Daarom is de rol van oppervlakteactieve stoffen zeer krachtig en is de toepassing ervan ook zeer breed.

De kenmerken van oppervlakteactieve stoffen omvatten anionische, kationische, niet-ionische en amfotere oppervlakteactieve stoffen. Onder deze omvatten anionische oppervlakteactieve stoffen carbonzuurzouten, sulfonzuurzouten, sulfaatzouten en fosfaatzouten; Kationische oppervlakteactieve stoffen omvatten alifatische aminezouten en cyclische alkylstikstofbevattende heterocyclische zoutoppervlakteactieve stoffen; Niet-ionogene oppervlakteactieve stoffen omvatten polyoxyethyleen en vetzuurpolyolesters; Amfotere oppervlakteactieve stoffen kunnen worden onderverdeeld in betaïne-, aminozuur-, lecithine- en imidazolinederivaten volgens de structuur van het kationische deel; Volgens de structuur van het aniondeel kan het worden onderverdeeld in carboxylaat, sulfaat, sulfonaat en fosfaat. Hun belangrijkste kenmerk is dat ze onder verschillende omstandigheden als kationen of anionen kunnen functioneren. Deze oppervlakteactieve stoffen hebben een goed reinigend, schuimend en emulgerend vermogen, en zijn bestand tegen zuur en alkali, hard water, evenals antistatische en bacteriedodende effecten. Sommige soorten hebben ook goede speciale functies, zoals het vertragen van verven en kleurafstemming.

Hoewel er veel soorten oppervlakteactieve stoffen zijn met verschillende functies, heeft hun moleculaire structuur een gemeenschappelijk kenmerk: ze zijn allemaal samengesteld uit hydrofiele groepen en lipofiele groepen (of hydrofobe groepen). Hydrofiele groepen kunnen zich combineren met watermoleculen om oppervlakteactieve stoffen in water op te lossen. Er kan ook worden gezegd dat de wateroplosbaarheid van oppervlakteactieve stoffen voornamelijk afhangt van het aantal, de sterkte en de verbindingspositie van hydrofiele groepen in de moleculaire structuur. Het hangt ook af van het aandeel hydrofiele groepen en lipofiele groepen in de moleculaire structuur.

Voor oppervlakteactieve moleculen omvatten gebruikelijke hydrofiele groepen voornamelijk een carbonzuurgroep, sulfonzuurgroep, sulfaatgroep, hydroxylgroep, ethergroep, aminogroep, polyoxyvinylgroep, enz. Lipofiele groepen kunnen de antiactivatoren in oliën en vetten oplossen. Gebruikelijke lipofiele groepen omvatten voornamelijk lineaire of vertakte alifatische alkylgroepen (zoals dodecyl en octadecyl), arylgroepen (zoals fenyl en naftyl) en alkylarylgroepen (zoals butyleen en dodecylbenzeen).