Afvalwater van oppervlakteactieve stoffen moet verschillende behandelingsmethoden gebruiken

2022-11-21 00:22:02

Biologische afbraak van oppervlakteactieve stoffen is een methode die momenteel meer wordt bestudeerd en door sommige rioolwaterzuiveringsinstallaties wordt toegepast. Deze methode is grofweg te verdelen in de actiefslibmethode, de anaerobe vergistingsmethode en de methode van zelfzuivering van de bodem. Ze gebruiken allemaal micro-organismen om de eigenschappen van de oppervlakteactieve stof te gebruiken als de enige koolstofbron om het oppervlakteactieve middel te voltooien en het oppervlakteactieve middel te voltooien. degradatie.

Studies hebben aangetoond dat veel bacteriën van nep-singles, waaronder groeven, pseudo-bacteriën, pauwstaartbacteriën, De Akunha nep-monolithium, membraanpseudolytische bacteriën. Het geslacht van het geslacht, Cross Weisuli, en het geslacht Craber, het geslacht van kleurloze bacteriën, het geslacht Knight, en de microbacteriën, enz., kunnen de oppervlakteactieve stof afbreken, maar vanwege de hoge concentratie oppervlakteactieve afvalwater zal de afbraakactiviteit van deze bacteriën tot op zekere hoogte beperkt zijn.

Bij de behandeling van afvalwater met oppervlakteactieve stoffen moet een groot aantal oppervlakteactieve stoffen in het afvalwater worden verwijderd, maar moet ook worden gedacht aan het verminderen van de CZV en BZV van afvalwater. Verschillende soorten afvalwater van oppervlakteactieve stoffen moeten verschillende behandelingsmethoden gebruiken. Op dit moment bestaan ​​er in binnen- en buitenland vooral de volgende zuiveringstechnieken voor oppervlakteactieve stoffen:

De membraanscheidingsmethode verwijst naar het gebruik van de hoge permeabiliteit van het membraan om de oplosmiddelen en oplosmiddelen in de oplossing te scheiden. Vaak toegepaste membraanscheidingstechnologie omvat omgekeerde osmose, ultrafiltratie, microfilter, elektrodiacreteness en nichefiltering. Onder hen hebben ultrafiltratiemembraan en nanofractief membraan een goed behandelingseffect op oppervlakteactief afvalwater. De membraanscheidingsmethode is hoog en het energieverbruik is klein, maar het membraan is gemakkelijk te vervuilen, moeilijk schoon te maken en de bedrijfskosten zijn hoog.

Wang Jin gebruikte drie verschillende materialen: polypropyleen, polypropyleen en polycase om rioolwater te behandelen. Er werd vastgesteld dat polypropyleenmembranen beter waren, die effectief verontreinigende stoffen zoals troebelheid, suspensie en vet in water kunnen verwijderen. De oppervlakteactieve stof van het ionische ion heeft geen nadelig effect op de witheid van kleding voor langdurige circulatie.

Nadat het sjaalafvalwater door de microgevlokte vezel-ultrafiltratiecombinatieprocesverwerking is gefilterd, worden de CZV, troebelheid en LAS van het oorspronkelijke water verminderd en is het procesproces eenvoudig, het gebied klein en de bediening eenvoudig. Eenvoudige materialisatiebehandelingsmethode.

De sleutel tot membraanscheiding is het vinden van membranen met een hoog rendement en een hoge permeabiliteit, het verhogen van de hoeveelheid behandeling en het oplossen van het probleem van membraanvervuiling. De afgelopen jaren heeft de rioolwaterzuiveringstechnologie van membraanbiologische reactoren zich snel ontwikkeld. Het is een nieuw soort technologie die de membraancomponenten uit de membraanscheidingstechnologie combineert met de biologische reactor in de biologische rioolwaterzuiveringstechniek. fase. Deze technologie integreert de voordelen van membraanscheiding en biologische behandelingstechnologie. Het is een veelbelovende verwerkingstechnologie voor de reïncarnatie van afvalwater.