Oppervlakteactieve stof vanwege zijn chemische structuureigenschappen

2022-04-25 18:57:55

Wanneer de emulsie wordt gebruikt, wordt water toegevoegd om een ​​witte emulsie te vormen, en de pesticidedeeltjes zijn over het algemeen enkele tot tientallen μm. De werkzaamheid is beter dan die van vaste preparaten, maar is ook gevoelig voor medicijnschade. Momenteel is emulsie de meest gebruikte doseringsvorm in vloeibare preparaten. Om de milieuvervuiling te verminderen en de veiligheid te verbeteren, heeft men zich recentelijk ontwikkeld tot de doseringsvorm van organische oplosmiddelen, micro-emulsie en suspensie.

Vanwege de kenmerken van de chemische structuur hebben oppervlakteactieve stoffen twee basiseigenschappen: adsorptie en combinatie, die de functies van dispersie, emulgering, oplosbaarheid, schuimvorming, smering, bevochtiging, wassen, katalysator enzovoort laten zien. Vanwege de verschillende functies van oppervlakteactieve stoffen worden ze op verschillende gebieden veel gebruikt. Deze gebieden omvatten vezelverwerking, cosmetica, farmaceutische producten, rubber, kunststoffen, pesticiden, chemische meststoffen, enz. Het volgende beschrijft de werkingskenmerken van oppervlakteactieve stoffen (inclusief enkele additieven) in pesticiden en hun functies in planten.

Over het algemeen zijn de korrels technische medicijnen die 0,1% ~ 10% pesticiden bevatten en 95% met een deeltjesgrootte van 300 ~ 1700 μM, die kunnen worden gebruikt voor sproeien in rijstvelden en droge velden. De bereidingsmethoden omvatten voornamelijk extrusiegranulatie, impregnatie en coating. De selectie van methoden is afhankelijk van de grondstoffen. Het bestaat gewoonlijk uit een drager, desintegratiemiddel, korrel, enz. Als dispergeermiddel en desintegratiemiddel wordt het over het algemeen gecombineerd met enkele procenten anionische oppervlakteactieve stof. Bij de extrusiegranulatiemethode zijn er als desintegratiemiddel anionische oppervlakteactieve stoffen zoals ligninesulfonaat en naftaleensulfonzuuracetaal. Om slijtage tijdens de verwerking te voorkomen, moet bovendien ongeveer 1% anionisch natriumlaurylsulfaat of dioctylsulfonaat worden toegevoegd. Door het probleem van de poederdispersie ontwikkelt het zich nu tot korrels. Tegelijkertijd versnelt het, om arbeid te besparen, ook de ontwikkeling naar een bereiding van 3 kg.

Bevochtigbaar poeder bevat over het algemeen 5% ~ 80% van het oorspronkelijke medicijn en bestaat uit bevochtigingsmiddel, dispergeermiddel, drager en andere (tabel 5). 95% van het systeem heeft een deeltjesgrootte van 65 μM of minder, dat wordt bereid door elke component te mengen en te vermalen. Onder hen worden verschillende oppervlakteactieve stoffen geselecteerd als bevochtigingsmiddel en dispergeermiddel, en de component bedraagt ​​niet meer dan 10%, gewoonlijk 5%. De gebruikte soorten oppervlakteactieve stoffen zijn niet-ionische en anionische bevochtigingsmiddelen, terwijl anionische dispergeermiddelen. De gebruikte dragers omvatten klei, talkpoeder, diatomeeënaarde, calciumcarbonaat en andere minerale poeders. Bevochtigingsmiddel en dispergeermiddel maken het technische middel en de drager van het pesticide eerst nat en vormen en onderhouden vervolgens een stabiel dispersiesysteem.