Terugwinningsmethoden van gebromeerde vlamvertragende kunststoffen

2020-08-24 00:44:35

De menselijke bezorgdheid over afvalplastic begon in de jaren zestig. Vanwege de snelle groei van afvalplastic in de afgelopen dertig jaar is het echter dringend nodig om afvalplastic te recyclen en opnieuw te gebruiken. Daarom hebben sommige ontwikkelde landen relatief perfecte beleidsmaatregelen en regelgeving geformuleerd en effectieve recycling- en hergebruiksystemen opgezet. Volgens de statistieken is de recycling van afvalplastic een urgente taak geworden. In Europa bedraagt ​​het recyclingpercentage bijvoorbeeld 11%, 21% wordt verbrand en 14% wordt voor behandeling naar het buitenland vervoerd.

De grootste gebruiker van Vlamvertragende kunststoffen is de elektronische en elektrische industrie. Sinds de afkondiging van de AEEA-richtlijn is de recycling van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur een grote uitdaging voor de mens geworden. Daarom is de vraag of vlamvertragende kunststoffen veilig kunnen worden gerecycled een van de aandachtspunten van de milieubescherming geworden. In oktober 2005 besloot de Europese Unie DBDP () te blijven gebruiken als vrijstelling van de ROHS-richtlijn. Dit maakt de recycling van gebromeerde VA-kunststoffen praktischer.

Momenteel zijn de terugwinningsmethoden van gebromeerde vlamvertragende kunststoffen als volgt: 1. Begraven; 2. Mechanische recycling. De begraafmethode is echter niet het recyclen van materialen, maar is slechts een methode die op sommige plaatsen door de filosofie en de mode wordt gebruikt, en wordt steeds vaker vervangen door andere methoden. Het kan niet alleen nieuwe energie en grondstoffen opleveren, maar is ook een belangrijk middel om de menselijke ecologische omgeving te beschermen en duurzame ontwikkeling te realiseren.

Het gebruik van toegevoegde remmer is een veelgebruikte vlamvertragende methode voor polyurethaanschuim. Momenteel is een klasse remmer M die wordt gebruikt voor vlamvertrager RPUF een soort organische verbinding die fosfor, stikstof, stikstof enz. bevat. Bovendien beperken de fysische eigenschappen van RPUF de toepassing ervan in de praktijk in hoge mate. Daarom moet naast de invloed van vlamvertragers op de verbrandingsprestaties ook rekening worden gehouden met de invloed op de fysische eigenschappen. Momenteel worden polyurethaan vooral gebruikt als thermische isolatiematerialen in koelkasten en gebouwen. Thermische geleidbaarheid is een belangrijke index om de thermische isolatieprestaties ervan te meten. Vanwege de lage mechanische eigenschappen van polyurethaanschuim, die de toepassing ervan als dragende constructiedelen beperken, is de verbetering van de mechanische eigenschappen echter ook van groot praktisch belang.

Dunne-film vlamvertragend hard polyurethaanschuim (RPUF) wordt veel gebruikt als thermisch isolatiemateriaal voor gebouwen vanwege zijn lage thermische geleidbaarheid, druksterkte, goede hechting en gemakkelijke constructie. De brandbare RPUF kan door middel van een vlamvertragende behandeling de vuurvaste kwaliteit bereiken en voldoet daarmee in verschillende mate aan de eisen van de brandpreventievoorschriften. Om de brandveiligheid te garanderen en het verlies aan mensenlevens en eigendommen te verminderen, heeft het ministerie van openbare veiligheid van ons land in december 2012 de verplichte norm uitgevaardigd voor de classificatie van de verbrandingsprestaties van bouwmaterialen en producten, en zijn de brandprestatietestmethoden voor het bouwen van een buitenmuurisolatiesysteem gespecificeerd. Als gevolg hiervan heeft de ontwikkelingsrichting van onderzoek en ontwikkeling van bouwisolatie en vlamvertragende schuimmaterialen de ontwikkelingsrichting geleid.