Niet-ionogene oppervlakteactieve stoffen hebben uitstekende waseigenschappen

2020-03-25 22:20:27

De oppervlakteactieve stof kan hydrofobe groepen op het oppervlak van de vezel vormen om naar buiten te adsorberen, de dynamische en statische wrijvingsfactoren van het vezelmateriaal te verminderen, om zo een glad en zacht gevoel te verkrijgen. Over het algemeen worden oppervlakteactieve stoffen en olie altijd samen gebruikt. Oppervlakteactieve stoffen kunnen de statische wrijvingscoëfficiënt van vezelmateriaal effectief verminderen, terwijl olie de dynamische wrijvingscoëfficiënt van vezelmateriaal kan verminderen.

Niet-ionogene oppervlakteactieve stoffen hebben een uitstekende waskracht, zelfs een sterke waskracht bij lage concentraties, weinig schuim, gemakkelijk vloeibaar wasmiddel te maken, lossen niet op bij oplossing in water, zijn niet gevoelig voor hard water en elektrolyten, de kritische micelconcentratie is zeer laag en heeft een goed oplosbaar vermogen; emulgeren, dispergeren, bevochtigen en anti-herafzetting zijn ook uitstekend. Hoge prestaties, zuur- en alkalibestendig, gemakkelijk biologisch afbreekbaar. Daarom wordt het veel gebruikt bij de bereiding van verschillende wasmiddelen, en de variëteit en dosering ervan neemt jaar na jaar toe.

Sommige oppervlakteactieve stoffen hebben ook een zekere mate van corrosieremmende werking, wat beter is dan het gebruik van een enkele remmercomponent. Over het algemeen is de oppervlakteactieve stof die in de remmerformule wordt toegevoegd anionische C10-C18-alkyl- of alkylbenzeensulfonaat of alkylsulfaat, of een niet-ionische oppervlakteactieve stof van polyoxyethyleenether van hogere alcoholen en fenolen.

Het effect van zachte smering kan worden uitgedrukt door het verschil tussen de statische wrijvingscoëfficiënt en de dynamische wrijvingscoëfficiënt. Hoe kleiner het verschil, hoe sterker het zachte smerende effect. Voor verschillende soorten vezeloppervlakken zijn verschillende soorten weekmakers geschikt.

De verdunde oplossing van oppervlakteactieve stof gehoorzaamt aan de wet van de ideale oplossing. Oppervlakteactieve stof in oplossing.

Het adsorptievermogen van het oppervlak neemt toe met de toename van de oplossingsconcentratie. Wanneer de concentratie een bepaalde waarde bereikt of overschrijdt, zal het adsorptievermogen niet meer toenemen. Deze overmatige oppervlakteactieve moleculen zijn ongeordend in de oplossing of bestaan ​​op een regelmatige manier. Zowel de praktijk als de theorie laten zien dat ze in oplossing een verbindend lichaam vormen, dat micel wordt genoemd.

Oppervlakteactieve moleculen zijn amfifiel en olie- en watervriendelijk. Water is een sterk polaire vloeistof. Wanneer oppervlakteactieve stof wordt opgelost in water, volgens het principe van fase-introductie van polariteitsovereenkomst en fase-uitsluiting van polariteitsverschil, worden de hydrofiele basis en waterfase-introductie opgelost in water, en stoten de hydrofiele basis en water elkaar af en laten water achter. Als gevolg hiervan worden oppervlakteactieve moleculen (of ionen) geadsorbeerd op het tweefasige grensvlak, waardoor de grensvlakspanning tussen de twee fasen wordt verminderd. Hoe meer oppervlakteactieve moleculen (of ionen) op het grensvlak adsorberen, hoe groter de afname van de grensvlakspanning.