De meeste additieven zijn niet-ionische oppervlakteactieve stoffen

2022-07-28 23:53:16

Bij de productie van aardolieproducten moeten we, om de prestaties van aardolieproducten te verbeteren en te verbeteren, ook verschillende additieven toevoegen, die kunnen worden onderverdeeld in antioxidanten, anti-slijtagemiddelen, wasmiddelen, dispergeermiddelen, viscositeitsregelaars, vloeipuntverlagers, roestremmers, brandstof-energiebesparende middelen, enz.. Afhankelijk van hun functies behoren de meeste tot niet-ionische oppervlakteactieve stoffen.

Alifatisch aminepolyoxyethyleenether kan bijvoorbeeld worden gebruikt als vloeipuntverlager voor stookolie en smeerolie. Oppervlakteactieve stoffen die in roestwerende middelen worden gebruikt, zijn onder meer sorbitolmonooleaat en trioleïnezuurester, polyethyleenglycoldioliezuurester, polyoxyethyleen niet-ionische oppervlakteactieve stof, enz. Micro-emulsie of oplosbaar maken van water in natuurlijke voedingsolie kan een aanzienlijk energiebesparend effect hebben. Daarom kunnen we schijf, tween, enz. gebruiken.

Niet-ionogene oppervlakteactieve stoffen hebben uitstekende waseigenschappen en een sterk ontsmettingsvermogen, zelfs bij lage concentraties; Minder schuim; Gemakkelijk vloeibaar wasmiddel te maken; Het dissocieert niet wanneer het in water wordt opgelost en is niet gevoelig voor hard water en elektrolyten; De kritische micelconcentratie is zeer laag en heeft een goed oplosbaar vermogen; Emulgatie-, dispersie-, bevochtigings- en anti-herafzettingseigenschappen zijn ook erg goed; Hoge stabiliteit, zuur- en alkalibestendigheid, gemakkelijke biologische afbraak. Daarom wordt het veel gebruikt om verschillende wasmiddelen te bereiden, en de variëteit en dosering ervan neemt jaar na jaar toe.

Olieveldchemicaliën spelen een belangrijke rol bij de exploratie en ontwikkeling van olie, wat verband houdt met de soepele voortgang van de exploratie en ontwikkeling van olie. De belangrijkste problemen op het gebied van olieveldchemicaliën in China zijn echter:

(1) Er zijn weinig variëteiten en een lage serialisatiegraad, vooral weinig originele producten met speciale eigenschappen.

(2) De meeste chemische productiefabrieken in olievelden beschikken over achterlijke apparatuur en technologie, en de productieschaal is relatief klein.

(3) De krachten op het gebied van onderzoek en ontwikkeling zijn verspreid en er is geen positieve cyclus van onderzoek, ontwikkeling en toepassing ontstaan. Veel producten zijn beperkt tot herhaald onderzoek op laag niveau.

(4) Technische normen zijn niet uniform. De meeste producten worden door bedrijven zelf ingesteld en het niveau is laag.