Mechanisme van biosurfactanten die de afbraak van organische verontreinigende stoffen bevorderen

2020-06-06 17:07:29

De oppervlakteviscositeit hangt nauw samen met de stevigheid van de oppervlaktefilm. Omdat het membraan oppervlaktedruk en viscositeit heeft, moet het elastisch zijn. Hoe hoger de oppervlaktedruk en viscositeit, hoe groter de elastische modulus. De elastische modulus van de oppervlakte-adsorptiefilm is erg belangrijk bij het proces van schuimstabilisatie.

Oppervlakteactieve stof is een hoofdbestanddeel van de decontaminatieformule voor wasmiddelen. Behalve voor speciaal gebruik worden deze producten direct of na behandeling door een rioolwaterzuiveringsinstallatie in het milieu geloosd. De anionische oppervlakteactieve stoffen die moeilijk biologisch afbreekbaar zijn, zijn echter het belangrijkst in wasmiddelen. De massale lozing van afvalwater dat oppervlakteactieve stoffen bevat, zal niet alleen het watermilieu rechtstreeks schaden, de micro-organismen in het milieu doden, de afbraak van andere giftige stoffen remmen, maar ook leiden tot een vermindering van opgeloste zuurstof in het water, vooral de stikstof- en fosforhoudende oppervlakteactieve stoffen zullen eutrofiëring van het water veroorzaken. Wanneer de oppervlakteactieve stof in het rioolwater een bepaalde concentratie bereikt, zal dit vele processen beïnvloeden, zoals beluchting, sedimentatie, slibnitrificatie enzovoort.

Het mechanisme waarmee biosurfactanten de afbraak van organische verontreinigende stoffen bevorderen en de interactie tussen biosurfactanten, afbraakstammen en substraten zijn niet duidelijk. Hoewel biosurfactanten de microbiële afbraak bevorderen, hebben ze ook enkele remmende factoren. Wanneer de concentratie van sommige oppervlakteactieve stoffen bijvoorbeeld boven de CMC reikt, zijn ze giftig voor micro-organismen, en kunnen sommige biosurfactanten de celprocessen verstoren. Biosurfactanten kunnen ook worden gebruikt als een prioritaire koolstofbron om te concurreren met de afbraak van organische verontreinigende stoffen, wat leidt tot een afname van de afbraaksnelheid van verontreinigende stoffen. Bovendien kunnen oppervlakteactieve stoffen de verspreiding van de microbiële populatie veroorzaken en tot verschillende resultaten leiden. Deze mechanismen moeten verder worden onderzocht. Een soort van

Bij in situ sanering zal het gebruik van biosurfactanten een zekere toxiciteit en impact hebben op de inheemse microbiële bevolking die daarin leeft. Omdat het door micro-organismen kan worden afgebroken, kunnen de metabolieten bovendien giftiger zijn. Daarom kan het bestaan ​​van biosurfactanten enige vervuiling van het milieu veroorzaken en de last van milieuvervuiling vergroten. Het is duidelijk dat het versterken van het onderzoek naar de potentiële impact van biosurfactanten op het milieu en hun biologische afbraakkenmerken een belangrijke wetenschappelijke basis zal verschaffen voor het effectief beheersen van de milieuvervuiling veroorzaakt door biosurfactanten en het rationeel gebruik van biosurfactanten. Om de veiligheid van de toepassing van biosurfactanten te garanderen, is het noodzakelijk om uitgebreide experimenten met de toxiciteit van biosurfactanten en milieurisico's uit te voeren op het gebied van het herstel van de oplosbaarheid van surfactanten.