Leer meer over de geordende combinatie van oppervlakteactieve moleculen

2022-01-04 00:18:01

Oppervlakteactieve stoffen kunnen de vervorming of vernietiging van het oppervlak bevorderen door minerale vaste deeltjes op de structurele defecten op het oppervlak te adsorberen. Dat wil zeggen dat de adsorptie van slijphulpmoleculen op deeltjes de vrije oppervlakte-energie van deeltjes vermindert of dislocatiemigratie van oppervlakterooster veroorzaakt, resulterend in puntdefecten of lijndefecten, om de sterkte en hardheid van deeltjes te verminderen en het ontstaan ​​en uitzetten van scheuren te bevorderen. ② Klipel's "pulp reologische regulatie" theorie houdt in dat maalhulpmiddelen de reologische eigenschappen van slurry en de elektrische oppervlakte-eigenschappen van deeltjes reguleren, de viscositeit van slurry verminderen, deeltjesdispersie bevorderen, de vloeibaarheid van slurry verbeteren en de agglomeratie en adhesie tussen deeltjes, deeltjes en maalmedium en voeringplaat controleren.

Oppervlakteactieve stof is een soort functionele fijne chemicaliën. Vanwege de amfifiele structuur en eigenschappen polymeriseren oppervlakteactieve stoffen zelf in de oplossing om verschillende vormen van geordende moleculaire assemblages te vormen, zoals micellen, omgekeerde micellen, blaasjes, vloeibare kristallen enzovoort. De deeltjesgrootte of de dikte van de moleculaire aggregatielaag van deze moleculair geordende assemblages ligt dicht bij de orde van nanometer, wat geschikte plaatsen en omstandigheden kan bieden voor de vorming van ultrafijne deeltjes met "kwantumgrootte-effect", en de moleculaire aggregaten zelf kunnen een vergelijkbaar "kwantumgrootte-effect" hebben.

Daarom vertonen de geordende moleculaire assemblages van oppervlakteactieve stoffen verschillende praktische functies, zoals emulgering, solubilisatie, bevochtiging, adsorptie, permeatie, dispersie, ontschuiming, verdikking en smering. Ze worden gebruikt als hulpstoffen voor het bedrukken en verven, pesticide-emulgatoren, dispergeermiddelen voor polymeeremulsiepolymerisatie en kunnen ook op grote schaal worden toegepast in de mijnbouw, aardolie, emulsiepolymerisatie en andere industrieën.

De verdunde oplossing van oppervlakteactieve stof voldoet aan de wet, gevolgd door de ideale oplossing. Het adsorptievermogen van oppervlakteactieve stof op het oppervlak van de oplossing neemt toe met de toename van de oplossingsconcentratie. Wanneer de concentratie een bepaalde waarde bereikt of overschrijdt, zal het adsorptievermogen niet toenemen. Deze overmatige oppervlakteactieve moleculen zijn ongeordend in de oplossing of bestaan ​​op een regelmatige manier. Zowel de praktijk als de theorie laten zien dat ze in oplossing verbindingslichamen vormen, die micellen worden genoemd.