Hoe u een geschikte oppervlakteactieve stof kiest om te gebruiken

2021-06-23 00:38:53

Bij de formule van ontvettingsmiddel begint het ontschuimen hoofdzakelijk vanuit twee aspecten: het toevoegen van ontschuimingsmiddel of het aanpassen van de formule. De algemeen gebruikte ontschuimers zijn vloeistoffen die zich gemakkelijk over het oppervlak van bellen verspreiden. Wanneer het ontschuimingsmiddel zich over het vloeistofoppervlak van de bellenfilm verspreidt, zal het de vloeistof van de aangrenzende oppervlaktelaag wegnemen en de vloeistoffilm lokaal dun maken, zodat de vloeistoffilm breekt om het doel van ontschuiming te bereiken. Over het algemeen geldt dat hoe sneller het ontschuimingsmiddel zich over het oppervlak verspreidt, hoe sterker het ontschuimende effect is. Het grootste deel van de vloeistof die zich over het oppervlak kan verspreiden en een ontschuimend effect heeft, heeft een lage oppervlaktespanning en kan gemakkelijk aan het oppervlak van de oplossing worden geadsorbeerd. Enerzijds neemt het de oppervlaktevloeistof weg en anderzijds is het gemakkelijk te verspreiden. De bellenmoleculen in de oppervlaktefilm worden vervangen door bellen.

De algemeen gebruikte ontschuimers zijn: 1) alcoholen, lagere alcoholen hebben een slechte duurzaamheid bij het ontschuimen en geen ontschuimend effect na vervluchtiging. Hogere alcoholen (zoals octanol en nonanol) zijn beter dan lagere alcoholen zoals butanol en ethanol, maar ze moeten constant worden toegevoegd. Hogere alcoholen (zoals oleanolen) hebben een zeer effectief ontschuimend effect. Ze zijn niet vluchtig, maar ook onoplosbaar in water. Ze moeten samen met lagere alcoholen worden toegevoegd. ② Fosfolipiden. ③ Siliconenolie, zoals tributylfosfaat, heeft geen blijvend ontschuimend effect. De oppervlaktespanning is zeer laag, gemakkelijk te verspreiden over het oppervlak van de oplossing, het is een zeer effectieve ontschuimer. Het gebruik van lage concentratie, zolang tientallen delen per miljoen om het effect te zien. Het nadeel is dat de prijs duur is en dat de reiniging na water niet grondig is, wat het uiterlijk en de hechting van de coating zal beïnvloeden. (4) polyether, een veelgebruikt type ontschuimer, kan de schuimvorming remmen. Het wordt veel gebruikt in de voorbehandelingslijn. Vluchtig olieoplosmiddel, zoals dennenparfum of kerosine, wordt toegevoegd aan 0,02 ~ 0,1% van de massafractie van de reinigingsoplossing. Wanneer deze oplosmiddelen verdampen, barsten de bellen. Deze ontschuimer is ook niet duurzaam. ⑥ Alkalische ontvetter die oppervlakteactieve stoffen bevat, wordt veel gebruikt in sommige roestwerende olie- en aardoliebijproducten, en de ontvettingsefficiëntie is ook zeer hoog. Alkalische anorganische stoffen (natriumcarbonaat, natriumsilicaat, natriumpolyfosfaat, enz.) worden vaak wasmiddelen genoemd.

Oppervlakteactieve stoffen hebben vele functies, zoals bevochtigen, emulgeren, oplosbaar maken, schuimen, uitvlokken enzovoort. Om de oppervlakteactieve stof een bepaalde rol te laten spelen, moeten we een geschikte oppervlakteactieve stof kiezen om te gebruiken, die kan worden overwogen met behulp van de HLB-waarde. Het concept van de HLB-waarde is: HLB = hydrofiliciteit van de hydrofiele groep / lipofiliteit van de lipofiele groep.

Wanneer de micelconcentratie hoger is dan de kritische micelconcentratie, is het alsof er veel "zakjes" aan de oplossing worden toegevoegd, en de onoplosbare olie in "zakjes" wordt geladen om solubilisatie te bewerkstelligen. Hoe kleiner de CMC is, hoe hoger de oppervlakteactiviteit is. De omvang van CMC hangt samen met de structuur en de mate van zijn ouders

① Hoe langer de hydrofobe keten is, hoe gemakkelijker het is om micellen te vormen en hoe kleiner de CMC is. ② Hoe sterker de hydrofiele groep is, hoe groter de lading, hoe groter de elektrostatische afstoting, hoe kleiner de kans dat er micellen worden gevormd en hoe groter de CMC is. De volgorde van de cmc-waarde is dus: ionisch > amfoteer > niet-ionisch.

Over het algemeen is de cmc-waarde van oppervlakteactieve stoffen erg laag en ligt hun massafractie meestal tussen 0,02% en 0,4%. Wanneer oppervlakteactieve stoffen worden gebruikt, moet de concentratie ervan hoger zijn dan die van CMC om de prestaties ten volle te kunnen benutten.

Schuimend en ontschuimend, de oppervlaktespanning van de ontvettingsoplossing die oppervlakteactieve stof bevat, is zeer laag en de grensvlakenergie is klein. Dus wanneer de lucht in de oplossing wordt gemengd, zullen de oppervlakteactieve moleculen in een bepaalde volgorde aan het gas-vloeistofgrensvlak worden geadsorbeerd, zodat de bellen een bepaalde viscositeit zullen hebben en de neiging hebben stabiel te zijn. Een juiste hoeveelheid schuim kan het effect van vervuiling door suspensieolie helpen verminderen. Als de bel echter te veel is, zal de reinigingsmachine tevoorschijn komen. Het zal niet alleen de locatie vervuilen, maar ook het verlies van ontvettingsvloeistof veroorzaken, het vloeistofniveau zal dalen, het vloeistofniveau zal dalen en het schuim zal te veel zijn. Daarom moet het schuimgehalte worden gecontroleerd.