Gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen hebben een hoge chemische stabiliteit

2020-09-21 00:06:31

De unieke eigenschappen van gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen worden vaak samengevat als "drie hoog" en "twee hydrofoob", dat wil zeggen hoge oppervlakteactiviteit, hoge thermische stabiliteit en hoge chemische stabiliteit; de fluoralkylgroepen ervan zijn zowel hydrofoob als oleofoob.

De lage oppervlaktespanning van een waterige oplossing met gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen kan lager zijn dan 20 mN / m, zelfs tot ongeveer 15 Mn / m. Over het algemeen moet de toepassingsconcentratie van oppervlakteactieve koolwaterstofketen tussen 0,1% en 1% liggen, en de oppervlaktespanning van een waterige oplossing kan slechts worden verlaagd tot 30 ~ 35MN / m, terwijl de oppervlaktespanning van een waterige oplossing kan worden verlaagd tot minder dan 20Mn / m wanneer de dosering van oppervlakteactieve fluorkoolstof 0,005% ~ 0,1% is. Gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen zijn zo zeer actief dat hun waterige oplossing over het oppervlak van koolwaterstofolie kan worden verspreid.

Gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen hebben een hoge hittebestendigheid, zoals vast kaliumperfluoralkylsulfonaat, dat kan worden gebruikt bij temperaturen boven 300 ℃ na verhitting tot boven 420 ℃. Gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen hebben een hoge chemische stabiliteit, die bestand is tegen de werking van sterke oxidatiemiddelen, sterke zuren en sterke basen, en toch een goede oppervlakteactiviteit in deze oplossing kunnen behouden. Als er een in olie oplosbare oppervlakteactieve stof van wordt gemaakt, kan de oppervlaktespanning van het organische oplosmiddel ook worden verlaagd.

De resultaten laten zien dat de hoge oppervlakteactiviteit van gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen te wijten is aan de lage Van der Waals-gravitatie tussen de moleculen. De kleine spanning die nodig is om de oppervlakteactieve moleculen van de waterige oplossing naar het oppervlak van de oplossing te laten bewegen, leidt tot de aggregatie van de oppervlakteactieve moleculen op het oppervlak van de oplossing, wat resulteert in de vorming van sterke oppervlakteadsorptie. Dit soort verbindingen heeft niet alleen een lage affiniteit voor water, maar ook een lage affiniteit voor koolwaterstoffen. Daarom is het hydrofoob voor zowel water als olie, maar het vermogen om in te werken op de grensvlakspanning van het olie-watergrensvlak is niet sterk. Wanneer de fluorhoudende oppervlakteactieve stof bijvoorbeeld wordt gecombineerd met de koolwaterstofoppervlakteactieve stof, kan de fluorhoudende oppervlakteactieve stof selectief adsorberen aan het wateroppervlak, waardoor de oppervlaktespanning wordt verminderd; terwijl de oppervlakteactieve koolwaterstof kan worden geadsorbeerd op het olie/water-grensvlak om de grensvlakspanning te verminderen. Dit zal zeker de bevochtigbaarheid van de waterige oplossing verbeteren.

Gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen zijn een belangrijke verscheidenheid aan speciale oppervlakteactieve stoffen, die vele onvervangbare toepassingen kennen. Gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen gebruiken voornamelijk perfluoralkyl of perfluorenyl of gedeeltelijk gefluoreerde alkyl als hydrofobe groepen, en introduceren vervolgens indien nodig geschikte linkers en hydrofiele groepen. Afhankelijk van de verschillende eigenschappen van hydrofiele groepen worden verschillende series gefluoreerde oppervlakteactieve stoffen, zoals anionische, kationische, niet-ionische en amfoteer, bereid.