Kationische oppervlakteactieve stoffen worden ook gebruikt in wasverzachters

2020-11-08 23:45:10

Biosurfactanten zijn de rijzende ster in de familie van surfactanten. Het zijn een soort biologische macromoleculaire stoffen met oppervlakteactiviteit geproduceerd door micro-organismen. De meeste worden geproduceerd door bacteriën, gisten, schimmels (schimmels). Biosurfactanten geproduceerd door micro-organismen kunnen worden onderverdeeld in vijf categorieën op basis van hun chemische samenstelling en microbiële bronnen, waaronder glycolipiden, vetten, polysacharide-eiwitcomplexen, fosfolipiden en vetzuren of neutrale lipiden. Veel micro-organismen kunnen biosurfactanten afscheiden (zie Tabel 1). De meeste biosurfactanten zijn anionisch en hun CMC ligt gewoonlijk in het bereik van 1-200 mg / l, en het molecuulgewicht varieert van 500 tot 1500 da. Een soort van

Er werd vastgesteld dat veel geslachten van Pseudomonas, waaronder Pseudomonas sulcus, Pseudomonas malachita, Pseudomonas de aquinha, Pseudomonas membranaceus, Pseudomonas oryzae, Pseudomonas crosswell, Klebsiella, kleurloze bacteriën, Flavobacterium en Micrococcus oppervlakteactieve stoffen kunnen afbreken. Voor afvalwater met hoge concentraties oppervlakteactieve stoffen kan de afbraakactiviteit echter afnemen. van deze bacteriën zal tot op zekere hoogte beperkt blijven.

De adsorptiemethode is om het poreuze en grote specifieke oppervlak van het adsorbens te gebruiken om verontreinigende stoffen in afvalwater op het oppervlak te adsorberen, om het doel van scheiding te bereiken. De meest gebruikte adsorbentia zijn actieve kool, adsorptiehars, diatomiet, kaolien, enz. Het adsorptievermogen van LAS op actieve kool kan 55,8 mg / g bereiken. het adsorptievermogen van actieve kool voldoet aan de Freundlich-formule. Het energieverbruik van de regeneratie van actieve kool is echter groot en de adsorptiecapaciteit na regeneratie wordt in verschillende mate verminderd, wat de toepassing ervan beperkt. Natuurlijke kleiminerale adsorbentia zijn overvloedig aanwezig, goedkoop en worden veel gebruikt. Om de adsorptiecapaciteit en adsorptiesnelheid te verbeteren, richt het onderzoek zich op de adsorptieprestaties, verwerkingsomstandigheden en oppervlaktemodificatie.

De meeste wasverzachters van de nieuwe generatie bevatten in water oplosbare groepen, zoals esterbindingen, amidegroepen of hydroxylgroepen. Ze worden door micro-organismen gemakkelijk afgebroken tot C18-, C16-vetzuren en kleine kationische metabolieten en veroorzaken weinig schade aan het milieu.

De laatste jaren zijn kationische polyamine-oppervlakteactieve stoffen ook gebruikt in wasverzachters, vooral lineaire polyaminen en recycleerbare polyaminen met een lage molaire massa maken het weefsel na behandeling zachter, waardoor de schade aan het weefsel kan worden verminderd. Hoogwaardige polysiloxaanverzachters kunnen de wrijvingscoëfficiënt van de vezel verminderen, de veerkracht verbeteren, de stijfheid van de verbinding, de hysteresis van buig- en schuifweerstand verminderen en het textiel een luxueuze zachtheid geven. Bovendien kan het het energieverlies van de vezel tijdens het afschuiven verminderen. De belangrijkste representatieve producten zijn ruwe aminopolysiloxaan-emulsie en micro-emulsie.