Biosurfactanten met antimicrobiële componenten

2022-11-16 00:42:19

Bij in-situ saneringen kan de toegepaste biosurfactant ook aan de bodem worden geadsorbeerd, waardoor ook de fysische, chemische en biologische eigenschappen van de bodem kunnen worden aangetast. De aanwezigheid van biosurfactanten zal de oppervlaktespanning van het grondwatergrensvlak verminderen, de verandering van de drukval in de bodemporiën veroorzaken, waardoor de verdeling van water en lucht tussen de bodemporiën verandert, en uiteindelijk de oorspronkelijke fysische eigenschappen en redoxomstandigheden van de bodem veranderen, wat kan resulteren in potentiële negatieve effecten. Het onderzoek naar de interactie tussen oppervlakteactieve stoffen en het bodemmilieu is zeer schaars, maar verdient zeker aandacht en DIEPgaand onderzoek.

Surfactine, ook bekend als subtilis-esterpeptide, is een circulerend esterpeptide geproduceerd door Bacillus subtilis. Het is samengesteld uit β-Hydroxy-ω-Methylmyristinezuur, samengesteld uit negen peptiden verbonden door cyclische peptidebindingen, een andere bekende klasse van biosurfactanten met antimicrobiële componenten.

Volgens de verschillende aminozuursequenties kunnen Surfactans worden onderverdeeld in drie typen: Surfactans A, B en C. Op de aminozuurpositie heeft Surfactin-A L-leucine, Surfactin-B heeft L-valine, Surfactin-C heeft L-isoleucine, en de lactonring gerelateerd aan de aminozuurpositie bestaat uit C14-C15 β-Hydroxyl-vetzuurvorming. Bacillus subtilis oppervlakteactieve stof is een zeer effectieve biosurfactant. De oppervlaktespanning van 0,1 mol/l natriumbicarbonaatoplossing die slechts 0,005% oppervlakteactieve stof Bacillus subtilis bevat, neemt af tot 27,9 mN/m.

Bij het uitvoeren van in-situ reparaties zal het gebruik van biosurfactanten een zekere toxiciteit en impact hebben op de inheemse microbiële populatie die daarin leeft. Omdat het door micro-organismen kan worden afgebroken, kunnen de metabolieten bovendien giftiger zijn. Daarom kan het bestaan ​​van biosurfactanten een bepaalde vervuiling van het milieu veroorzaken en de last van milieuvervuiling vergroten. Het is duidelijk dat het versterken van het onderzoek naar de potentiële impact van biosurfactanten op het milieu en hun biologische afbraakkarakteristieken een belangrijke wetenschappelijke basis zal verschaffen voor een effectieve beheersing van milieuvervuiling veroorzaakt door biosurfactanten en een rationeel gebruik van biosurfactanten. Tijdens het proces van het ter plekke oplossen en repareren van oppervlakteactieve stoffen moet een uitgebreide test op de toxiciteit van biosurfactanten en het gevaar voor het milieu worden uitgevoerd om de veiligheid van biosurfactanten te garanderen.