'S Nachts heeft oppervlakteactieve stof een duidelijk effect op het verhogen van de opgeloste zuurstof in water

2021-05-19 00:07:25

De oplosbaarheid van oppervlakteactieve stoffen maakt zuurstofmoleculen oververzadigd in een wateroplossing, wat equivalent is aan het vergroten van de verzadigingsoplosbaarheid van zuurstof in water. De verzadigde oplosbaarheid van zuurstof in aquacultuurwater is niet meer dan 9 mg / l. Wanneer oppervlakteactieve stoffen aan het aquacultuurwater worden toegevoegd, kan de verzadigingsoplosbaarheid van zuurstof in het aquacultuurwater worden verhoogd. Volgens de hydraatvormingstheorie en de dubbelmembraantheorie vormt het waterzuurstofcomplex in water, omdat de oplosbaarheid van zuurstof in water erg klein is, zich doorgaans eerst op het gas-vloeistofgrensvlak en verspreidt zich vervolgens langzaam van de gasfase naar de vloeistoffase. In water dat oppervlakteactieve stoffen bevat, wordt als gevolg van het oplosbaar maken van oppervlakteactieve stoffen een grote hoeveelheid zuurstof opgelost in de micellen van oppervlakteactieve stoffen die in de waterige oplossing worden gevormd. Zo kan de vorming van waterzuurstofcomplex in een waterige oplossing van oppervlakteactieve stoffen niet alleen plaatsvinden aan het gas-vloeistofgrensvlak, maar ook in het waterlichaam, waardoor de vormingstijd van waterzuurstofcomplex wordt verkort. De oplosbaarheid van zuurstof in water is verbeterd.  

Momenteel kunnen oppervlakteactieve stoffen worden gebruikt als fungiciden en ontsmettingsmiddelen in de aquatische industrie, en sommige oppervlakteactieve stoffen worden gebruikt bij het verbeteren van de bodem, maar er zijn weinig rapporten over het effect van oppervlakteactieve stoffen op opgeloste zuurstof in water.     

Er zijn veel soorten oppervlakteactieve stoffen, met meer dan 20.000 handelsnamen en een productie van 12 miljoen ton. Het wordt veel gebruikt en omvat verschillende sectoren van de industrie, de landbouw en het leven van mensen, en heeft de reputatie van "industriële MSG". Maar er worden er maar weinig toegepast in de aquacultuur, en er zijn minder artikelen over de toepassing van oppervlakteactieve stoffen in de aquacultuur.      

Oppervlakteactieve stof heeft een goed schuimend effect in water. Omdat het schuim in het gas en in de vloeistof is gedispergeerd, is het gas een gedispergeerde fase en is de vloeistof een gedispergeerd meson. Er zullen veel bellen worden geproduceerd in het waterlichaam met oppervlakteactieve stoffen onder invloed van wind, waterstroming en zwemmen van waterdieren. Omdat oppervlakteactieve moleculen kunnen worden geadsorbeerd op het gas-vloeistofgrensvlak, wordt een vaste film gevormd in gerichte opstelling om de bellen stabiel te houden, en de dispergeerbaarheid van oppervlakteactieve stof kan ervoor zorgen dat bellen gelijkmatig in de vloeistof worden gedispergeerd. Tijdens het proces van schuimverstoring wordt een groot aantal luchtbellen met overvloedige zuurstof aan het waterlichaam toegevoegd om het oplossen van zuurstof in het waterlichaam te versnellen, wat resulteert in een hoger niveau van opgeloste zuurstof in het waterlichaam.

Vooral in de nacht zonder licht heeft oppervlakteactieve stof een duidelijk effect op de verbetering van de opgeloste zuurstof in water. Als er sprake is van beweging door zuurstofbeluchter en convectie van de bovenste en onderste waterlagen, zal het waterlichaam geen zuurstof op de bodem en de biologie verbruiken en lijden aan acute hypoxie, om te voorkomen dat de tegenoverliggende vijver zich voortplant.