Toepassing van oppervlakteactieve stoffen als verfhulpmiddelen bij het verven

2020-09-14 00:38:30

Oppervlakteactieve moleculen worden eerst geadsorbeerd op het grensvlak tussen olie en oplossing. Onder invloed van lipofiele en hydrofiele groepen oppervlakteactieve stoffen, plus de convectie en beweging van de oplossing, scheidt de olie zich geleidelijk af van het metaaloppervlak en komt in de oplossing terecht, waarbij een extreem kleine bolvormige emulsie wordt gevormd. Wanneer het oppervlak van de onderdelen sterk is gecorrodeerd na het verwijderen van de oxidehuid, zullen tijdens het corrosieproces verschillende schadelijke gassen en gassen worden geproduceerd. Wanneer het lichaam ontsnapt, produceert het zure mist, wat een grote impact heeft op het milieu en de apparatuur. Als een kleine hoeveelheid OP-emulgator aan de beitstank wordt toegevoegd, kan het oppervlak van de beitsoplossing een schuimlaag vormen om te voorkomen dat de zure nevel ontsnapt.

Bij zuurbadverven kunnen de aminogroepen van zijde zure, neutrale, directe kleurstoffen en anionische oppervlakteactieve stoffen met een negatieve lading absorberen. Op dit moment concurreren anionische oppervlakteactieve stoffen en kleurstoffen om de kleurstofbasis op basis van hun affiniteit. Wanneer anionische oppervlakteactieve stoffen een grotere affiniteit hebben, vertraagt ​​de kleurstofadsorptiesnelheid van vezels, waardoor de kleurstofopnamesnelheid van anionische kleurstof afneemt. Als vertrager speelt het een rol bij het vertragen van het verven, wat zeer belangrijk is voor neutrale kleurstoffen met een hoge initiële verfsnelheid. Als echter onder zwakzure en neutrale omstandigheden de affiniteit van de anionische oppervlakteactieve stof voor zijde te sterk is of als er te veel wordt toegevoegd, zal er te veel kleurstof in het verfbad achterblijven, wat te oneconomisch is. Daarom worden vaak neutrale zouten (zoals zout en natriumsulfaat) toegevoegd om het verven bij hoge temperatuur te bevorderen, om een ​​uniforme verving te bereiken en volledig gebruik te maken van kleurstoffen. Bij het verven van zijde hebben anionische oppervlakteactieve stoffen zoals Archaïsche olie, pancreasbleken T, natriumalkylbenzeensulfonaat, alkylsulfaatzout, natriumvetzuur, naftaleensulfonaat-formaldehydecondensaat en andere anionische oppervlakteactieve stoffen een sterk vertragend effect.

Volgens de theoretische verfchemie en de fysische en chemische principes van oppervlakteactieve stoffen kan de toepassing van oppervlakteactieve stoffen als verfhulpmiddelen bij het verven worden besproken vanuit de volgende drie aspecten.

① Met de deelname van oppervlakteactieve stoffen wordt de oppervlaktespanning van de verfoplossing aanzienlijk verminderd en wordt het bevochtigingsoppervlak van het vezeloppervlak aanzienlijk verminderd, waardoor de vezelbevochtiging wordt bevorderd en in het interieur wordt doordringen wanneer de kleurstof oplost, waardoor het verfproces wordt versneld en de verftijd wordt verkort. Bij het verven van zijden stoffen spelen de toevoeging van O, JFC, Archaïsche olie en pancreas plus bleken allemaal deze rol.

② Bij het verven van onoplosbare of onoplosbare disperse kleurstoffen en azokleurstoffen zorgt de toevoeging van oppervlakteactieve stoffen ervoor dat de kleurstoffen volledig dispergeren en oplosbaar worden, wat een belangrijke rol speelt bij het succesvol verven. Bij het verven van zijden stoffen met neutrale kleurstoffen en zure kleurstoffen zijn de kleurstoffen niet gemakkelijk voldoende te dispergeren en vormen ze coalescentie bij lage temperatuur, wat afhankelijk is van oppervlakteactieve stoffen met een sterk dispergerend vermogen.