Alkylglycosiden hebben een goede oplosbaarheid in water

2022-09-06 18:16:47

Alkylglycosiden hebben een goede oplosbaarheid in water. De belangrijkste reden is dat veel hydroxylgroepen op de glycosidekopgroep waterstofbruggen in water kunnen vormen. Er moet echter worden opgemerkt dat, hoewel de glycosidekopgroep in APG-moleculen een sterker vermogen heeft om waterstofbruggen met water te vormen dan de alkylketen, de hydratatiegraad ervan veel lager is dan die van niet-ionische polyoxyethyleen-oppervlakteactieve stoffen. Daarom heeft APG geen troebelingspunt en verdunde gel zoals andere niet-ionische oppervlakteactieve stoffen. Deze eigenschap zorgt ervoor dat het complexe systeem waaraan het deelneemt geen temperatuurgeïnduceerde faseovergang heeft, wat mensen gemak biedt om producten te bereiden die stabiel kunnen bestaan ​​in een breed temperatuurbereik.

APG heeft een sterke zuur-base resistentie. Het heeft een uitstekende oplosbaarheid, stabiliteit en oppervlakteactiviteit in zure oplossing, en de oplosbaarheid en oppervlakteactiviteit in alkalische oplossing zijn veel beter dan die van andere niet-ionische oppervlakteactieve stoffen. Bovendien heeft het, vergeleken met andere oppervlakteactieve stoffen, ook een goede zoutbestendigheid en kan het worden geformuleerd tot stabiele actieve oplossingen met een gebruikelijk anorganisch zoutgehalte van wel 20-30%.

Oppervlaktespanning en kritische micelconcentratie (CMC) zijn belangrijke indicatoren om oppervlakteactiviteit te meten. Wanneer de alkylketenlengte groter is dan of gelijk is aan 8, heeft APG duidelijke oppervlakteactiviteit en neemt de oppervlaktespanning ervan af met de toename van de concentratie oppervlakteactieve stoffen. Wanneer het een bepaalde concentratie bereikt, heeft de oppervlaktespanning de neiging stabiel te zijn; Zowel de oppervlaktespanning als de cmc-waarde nemen af ​​met de groei van de alkylkoolstofketen, wat aangeeft dat alkylglycosiden met een langere ketenlengte een hogere oppervlakteactiviteit hebben en de oppervlaktespanning beter kunnen verminderen. Uit de analyse van de oppervlakteactiviteitsparameters van glycosiden met verschillende ketenlengtes blijkt dat de CMC-waarden van verschillende isomeren van hetzelfde alkylglycoside ook verschillend zijn. α- De cmc-waarde van het isomeer is iets lager dan β--isomeren, wat aangeeft dat de eerste een slechtere hydrofiliteit heeft dan de laatste. Er werd ook gevonden dat verschillende isomeren van hetzelfde alkylglycoside dezelfde oppervlaktespanning hadden bij de kritische micelconcentratie en hetzelfde effectieve kopgroepgebied op het grensvlak.

Net als andere oppervlakteactieve stoffen heeft de CMC-logaritme van APG met verschillende ketenlengten een goede lineaire relatie met koolstofgetal n: lgcmc = 2,3 ~ 0,5N. Wanneer de koolstofketen gefixeerd is, neemt de waarde van de oppervlaktespanning toe met de toename van de polymerisatiegraad, maar wanneer de polymerisatiegraad relatief groot is (DP > 2), zal het verbeteringseffect niet duidelijk zijn.

Temperatuur is een andere belangrijke factor die de oppervlaktespanning beïnvloedt. Er bestaat een bepaalde relatie tussen de oppervlaktespanning van APG en de temperatuur. Er is bijvoorbeeld een lineair verband tussen de oppervlaktespanning van c12apg en de temperatuur: γ (N/m)=57,02-0,467t（℃）。