Het toevoegen van microsurfactanten kan effectief voorkomen dat het product gaat aankoeken

2020-06-23 22:44:13

Bij het wasproces van de textielverwerking moeten sommige processen niet alleen rekening houden met het waseffect, maar ook met de zachtheid en vervaging van de stof. Daarom is de ontwikkeling van nieuwe oppervlakteactieve stoffen met een goed waseffect en het behoud van de zachtheid en kleurstabiliteit van de stof een hotspot geworden in het onderzoek en de ontwikkeling van nieuwe oppervlakteactieve stoffen.   

De meest gebruikte oppervlakteactieve stoffen zijn koppelingsmiddelen, hoogwaardige vetzuren en hun zouten, onverzadigde organische zuren en organosilicium. Koppelingsmiddel is een veel voorkomende minerale oppervlakteactieve stof.

Kristalaankoeking verwijst naar het fenomeen dat kristallen van losse toestand naar klont veranderen. Agglomeratie maakt de vloeibaarheid van kristaldeeltjes slechter, wat de prestaties van producten rechtstreeks beïnvloedt. Tijdens het kristallisatieproces van het product kan het toevoegen van een kleine hoeveelheid oppervlakteactieve stof aan de oplossing effectief voorkomen dat het product gaat aankoeken.

Het mechanisme is als volgt: ① de oppervlakteactieve stof komt het kristallisatiesysteem binnen en vormt een wikkelfilm op het kristaloppervlak, wat resulteert in het mechanische isolatie-effect tussen de korrels; ② de hydrofobe laag geadsorbeerd op het kristaloppervlak voorkomt de wateruitwisseling tussen het kristal en de atmosfeer; ③ de oppervlaktespanning van de oplossing wordt verlaagd, de contacthoek tussen de vaste stof en de vloeistof wordt veranderd, wat resulteert in een afname van de adsorptiekracht van het kristal op het capillair van de oplossing; ④ de oppervlakteactieve stof neemt deel aan het kristalproductieproces, verandert de relatieve groeisnelheid van elk kristaloppervlak, verbetert de kristalgewoonte van deeltjes, vermindert de kristalgrensvlakenergie en verandert de kristalvorm. Alkylsulfonaat en zijn tussenproducten, zoals alkylsulfonylchloride, alkylbenzeensulfonaat, natrium-p-tolueensulfonaat en natriumvetzuur, kunnen bijvoorbeeld worden gebruikt als antiklontermiddelen voor kristalproducten.

In oplossing migreren oppervlakteactieve moleculen naar het oppervlak van het oplosmiddel, waardoor de oppervlaktespanning (van water of andere oplosmiddelen) wordt verminderd. Wanneer de oppervlakteactieve stof is georiënteerd, bevindt de polaire groep zich direct naar het oppervlak van het oplosmiddel en strekt de koolwaterstofketen zich uit in de lucht. Door deze verdeling wordt de oppervlaktekracht in evenwicht gebracht, waardoor de oppervlaktespanning afneemt. Wanneer de oppervlaktespanning afneemt tot de kritische micelconcentratie, worden de oppervlakteactieve moleculen verdeeld over het oplosmiddeloppervlak totdat de monolaagstructuur wordt gevormd. Het fenomeen oppervlaktespanning helpt bij het ontwerpen van effectieve inkt. Omdat het pigmentcoatingproces en deze parameters veel te maken hebben. Veel defecten van de kleurlaag kunnen worden toegeschreven aan oppervlaktespanning.